Jagodowy zagajnik

Pudło w swetrze i stolik .

2012-02-08T13:05:00.000+01:00

Mróz trzyma , miejmy nadzieję ,że prognozy się sprawdzą i trochę popuści ,przyznam się ,że mam już dość ubierania się na cebulę . Co prawda można znaleźć i plusy ,słońce nie kryje się za chmurami i można doładować akumulatory po czym zalecana jest rozgrzewka ku zdrowotności ,tak więc zapraszam na rozgrzewające napoje .

A wracając do poprzedniego posta ...nie spodziewałam się ,że garderoba wzbudzi u Was takie zainteresowanie , dziękuję za Wasze ciepłe opinie o jej nowym wyglądzie , to naprawdę wiele dla mnie znaczy i daje kopa do dalszych domowych rewolucji.

Dziękuję i serdeczności przesyłam

Garderoba ,garderobą , za to kartony w sweterkach ... te to dopiero namieszały !

Prosiłyście o sposób na uszycie, zatem udałam się ponownie do S H w poszukiwaniu kolejnego swetra ,by pokazać jak powstają pokrowce na kartony, trzeci karton szczęśliwie jeszcze posiadałam. Trafiły się nawet dwa sweterki w rozmiarze XXL... ale o wykorzystaniu drugiego będzie w dalszej części postu.

Po pierwsze , należy wyciągnąć pojedynczą nić dzianiny na wysokości wszycia rękawów , bardzo pomocne jest do tego szydełko , następnie spruć dwa rządki...

by mięć czym zakończyć dzianinę , oczywiście przy pomocy szydełka . Tak więc zainteresowane czeka mała dłubaninka . Rękaw odpruć , będzie wykorzystany na pokrowiec pokrywy. Nie próbujcie rozcinać nożyczkami , wystarczy wewnątrz rękawa znaleźć szew i przeciąć odpowiednio nitkę a szew pętelkowy łatwo się spruje.

W międzyczasie można przykleić do pudła i pokrywy przycięte na wymiar boków paski plastikowej, czyli tej czepliwej z haczykami, część rzepu , klejem polimerowym . Druga cześć taśmy będzie przyszywana do dzianiny .

Wyciąć z płótna prostokąt o wymiarach dna kartonu i obrobić na maszynie . Dla ambitniejszych krawcowych ,można do tego celu wykorzystać drugi rękaw . Radzę wcześniej naciągnąć sweter na karton i zaznaczyć np .szpilką miejsca wszycia narożników.

Płótno przyszyłam 1 cm. od brzegu zygzakiem do dzianiny , następnie przyszyć zygzakiem , na górnej krawędzi , od wewnętrznej strony pokrowca , pocięte na wymiar paski rzepu ( część czepiająca ) . W narożnikach zostawić ok. 0,5 cm przerwy między paskami rzepa .

Gotowe .

Trochę trudniej jest z uszyciem pokrowca pokrywy ,ale to dlatego ,że moje kartony były na tyle duże ,że wielkość rękawa wykorzystałam maksymalnie naciągając ile się da dzianinę .( wymiar pudła 46 x 27 , wysokie na 36 cm.)

Na lewej stronie dzianiny zszyć narożniki pokrowca na pokrywę ,następnie w odległości około 1 cm . przeszyć ściegiem obrębiającym dwukrotnie i dopiero wtedy odciąć nadmiar dzianiny . Odradzam najpierw ciąć i obrębiać ,jak wiadomo dzianina się rozciąga i wyjdzie nam falbanka.

Teraz należy przyszyć zygzakiem jeden bok rzepu, przyłożony stroną czepiającą do dzianiny , odciąć nadmiar rękawa , rzep wywinąć do środka pokrowca i przyszyć taśmę dookoła zygzakiem .

Na krótszych bokach , gdzie nie ma nadmiaru dzianiny i nie trzeba przycinać ,wystarczy rzep przyszyć zygzakiem wewnątrz pokrowca . Strasznie trudno napisać to w miarę prosto i zrozumiale ale uwierzcie , staram się jak mogę !

Tak to wygląda od środka pokrywy.

Po poszukiwaniach w S H został mi jeden nadprogramowy sweter , nosić go nie zamierzałam , zresztą szybko znalazłam i dla niego zastosowanie . Powstała dzięki niemu nowa tapicerka na stary puf ...

Trafił do Tuśkowej garderoby dopełniając jej wystrój .

Wczoraj skończyłam pracę nad stolikiem , dostałam go od Teścia ,który ocalił go przed spaleniem . Kolejny raz żałuję ,że nie zrobiłam zdjęcia jak wyglądał pierwotnie , cóż musicie uwierzyć w moje słowa . Nie dość ,że drewno miało kolor jajeczny , to blat żył własnym życiem nie koniecznie w towarzystwie nogi a może to noga nie mogła znieść widoku popękanej i pomazanej farbami politury na blacie . Mąż przyznał się ,że kazał go jednak spalić , szczęśliwie wpadłam do rodziców jeszcze przed egzekucją i ocaliłam mebelek. Po naprawieniu i oszlifowaniu wyglądał już o niebo lepiej...

a intarsja w kształcie gwiazdy na blacie zajaśniała na nowo.

Oszlifowałam ... i utknęłam przy pracy w Tuśkowej garderobie ,w międzyczasie dumając jak by tu ,,ożywić " mebelek i tak wydumałam malowanie a la Róża Wiatrów. Dla zainteresowanych malowaniem mebli w takie graficzne wzory , przy pomocy taśmy malarskiej, radzę taśmę na brzegu przykleić bardzo starannie dociskając np. paznokciem (ja tak robiłam ) i malować lekko rozcieńczoną farbą metodą suchego pędzla . Uniknie się w ten sposób podciekania farby pod taśmę.

Noga pomalowana za pomocą gąbki ciemnobeżową ,po wyschnięciu przetarta i zabezpieczona kremem woskowym .

Blat po naniesieniu wszystkich kolorów przetarty drobnym papierem ściernym , najlepiej sprawdza mi się papier ścierny na cienkiej miękkiej gąbce. Następnie kilka warstw bezbarwnego lakieru akrylowo wodnego, po wyschnięciu przetarte tak jak poprzednio ściernym na gąbce , na koniec krem woskowy .

Teść podarował mi stolik , a od Mamy męża dostałam kryształowe karafki , stwierdziła ,że sama już nie używa ,a na moje nalewki się przydadzą . Jeszcze we mnie gdzieś popiskuje rezerwa do kryształów , pomalutku się przełamuję doceniając ich urok , ale tylko w formach użytkowanych na co dzień, a nie zbierających kurz na półkach mebli..

Przy okazji zaprezentuje się butelka z pozytywką ,którą dawno temu wygrzebał z zakamarków piwnicy Teść i sprezentował Tuśce , siedziała przy niej swego czasu i zauroczona przyglądała się jak wiruje mała baletnica. Swoją drogą ,że ja jeszcze tej piwnicy nie nawiedziłam , kto wie na co bym trafiła ... może by się tam wprosić?

A na pożegnanie ... wyczekując z utęsknieniem cieplejszych dni ... ku zdrowotności !
Pozdrawiam Wszystkich serdecznie i do miłego!

Garderoba .

2012-01-27T18:00:00.002+01:00

Garderoba , zabrzmiało dosyć szumnie jak na ,tak małe pomieszczenie ( 1,15 x 1,80 ), kiedyś była to mała toaleta z wejściem od strony korytarza , jednak podczas remontów zdecydowałam się z niej zrezygnować , stare wejście zamurować i dołączyć je do pokoju Tuśki jako garderobę . Czekało na zagospodarowanie przez te lata a w międzyczasie służyło jako magazyn na zabawki. Od dłuższego czasu planuję malowanie pokoju córki , a wiedziałam ,że najpierw muszę przebrnąć przez to małe pomieszczenie , od czegoś wszak należy zacząć .

Bardzo chciałam wykorzystać stare mebelki z poprzedniego mieszkania , które PRAWIE ! mieściły się we wnęce ! No właśnie PRAWIE ...brakowało pół centymetra . Trochę mnie to przystopowało w działaniach, zastanawiałam się co ruszyć , meble ...czy ścianę ... wypadło na ścianę ! Poszło w miarę gładko, wystarczyło usunąć aluminiowy narożnik wraz z warstwą gipsu a meble weszły jak by były robione na wymiar . Swoją drogą , nakładanie nowej warstwy gipsu i zrobienie od nowa narożnika bez aluminiowego wspomagacza , trochę czasu mi zajęło ,ale to i tak lepsze niż zmiana wymiarów mebli .

Meble oczywiście oszlifowane ze starej farby i pomalowane na nowo , cieszę się ,że udało mi się je tam wstawić ,dzięki temu , powstała bardzo pojemna szafka , która jednocześnie nie zabrała powierzchni i tak małemu pomieszczeniu.

Po malowaniu ścian przyszła kolej na półki , oczywiście z odzysku , płyta MDF , czyli stare drzwi od zabudowy wnęki garderobianej , pozostałość po remontach ... i niech mi nikt, nigdy nie mówi ,że mam czegoś się pozbyć ! Wszystko kiedyś się przyda ! Po docięciu , oszlifowane i pomalowane .

Wsporniki i owszem ,też chomikowane przez lata .

Drewniane gałki dostałam , pomalowałam i ponumerowałam .

Oczywiście musiała w garderobie zawisnąć półeczka z haczykami na biżuterię i inne przydasie .

Lustro ... konieczność bezdyskusyjna , dodałam jeszcze ramki z siatką na wiecznie ginące kolczyki!

Jak zwykle najwięcej czasu kosztowały detale ,których nikt nie zauważa , np wsporniki na drążki które wycięłam wyrzynarką z grubej sklejki .

Ostatnia półka skrywana za zasłonką uszytą z materiału znalezionego w SH i przyozdobioną nadrukami przeniesionymi na materiał za pomocą NITRO.

Przybyłam ,zobaczyłam , zwyciężyłam .... jak nie inaczej !

I jeszcze o ubrankach ,tylko ,że dla kartonów . Zainspirowały mnie pudełka w takich dzierganych strojach ,które zobaczyłam w home & you , tylko ,że małe , jak dla mnie mało praktyczne . Cóż , kolejny raz S H nie zawiódł ,zakupiłam dwa swetry na wagę w rozmiarze XL , plus dwa leciwe, lekko przechodzone kartony wyciągnięte z piwnicy i tak nagle objawiły się dwa eleganckie pudła .Pokrowce wszyte mają rzepy ,oczywiście druga część rzepu przyklejona klejem polimerowym do kartonu ,tak ,że w każdym momencie mogę je zdjąć do prania.

I tak po taniości , z tego co znalazłam w domu powstała mini garderoba , czy funkcjonalna okaże się w praniu czyli użytkowaniu .Wydałam tylko na farby ... a i kołki musiałam dokupić , wyszły mi wszystkie ,by zamocować wsporniki ... kosztowało jeszcze ...ale moje nerwy , nie wiem dlaczego mam opory przed wierceniem udarem , zanim włączę wiertarkę sama wcześniej wpadam w drgania . Jednak jak mus, to mus , po dwudziestu wywierconych dziurach koiłam nerwy nalewką .... nie nadaję się tym sposobem na budowlańca dzierżącego udar , nałóg w ten sposób gwarantowany .

Na koniec zasłonka u wejścia do przybytku ,bo pewnie nikt nie uwierzy ,że będzie tam panował porządek ... co z oczu to z serca ... lepiej nie straszyć. Materiał zakupiony w S H , trochę mało go było , wstawka z białego płótna przypadkowa ,ale dodaje charakteru,zwłaszcza z nadrukami zrobionymi za pomocą NITRO. Wisi sobie na relingu kuchennym , odzysk ... zasłonka w środku wisi na ... plastikowej rurce PCV , odzysk ... drążek na wieszaki był kiedyś karniszem ... chyba mi się kończy zapas rurek, ,drążków , kijków.... .

I to by było na tyle mych zmagań garderobianych , zdjęcia marne ,z odległości 1,5 metra trudno ogarnąć całość , dlatego za utrudnienia w oglądaniu przepraszam!
Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Pod hasłem M.M.

2012-01-03T11:29:00.001+01:00

Nie wiem nawet w którym momencie , moje dziecko zafascynowało się Marilyn Monroe , pewnie gdzieś zobaczyła gadżet z jej podobizną i spodobał jej się na tyle ,że wszystko z MM było rzeczą poszukiwaną . Jak się okazało, wcale nie nie było tak łatwo znaleźć produkt z Marilyn który spełniałby choć jeden wymóg ,czyli solidne wykonanie , praktyczny a na dodatek nie walił po oczach kiczem. Latem Tuśka trafiła na zegarek-zawieszkę ... i na tym niestety trafienia się skończyły ,czyli zawód na całej linii .
Może i dobrze ,że tak się stało ,przynajmniej mogłam się trochę wykazać i skompletować dla niej kilka prezentów z MM pod choinkę . Udało się kupić koszulkę .
Ale największym wyzwaniem była torba z nadrukami na płótnie , musiała być na tyle wytrzymała by nie poddała się zbyt szybko użytkowaniu nastolatki . Postarałam się by wyszedł model pancerny prawie , po naszyciu wydruków cały materiał podkleiłam kolejnym materiałem nasączonym klejem a na brzegach wszyłam sznurek ( taki na jakim wiesza się pranie ) obszyty płótnem. Pod klapką na torbie , duża kieszeń zapinana za zamek .
Nadruki zabezpieczone werniksem , ( podobnie szyłam torby plażowe , więcej informacji TUTAJ ) obszyłam zygzakiem, następnie zamocowałam za pomocą taśmy podklejającej przy użyciu żelazka i jeszcze raz przyszyłam zygzakiem do materiału ... nic ich nie ruszy a w efekcie klapa torby jest bardzo sztywna .
O dodatek do kolekcji MM , postarała się koleżanka Tuśki , a właściwie wyszukała jej mama ( dzięki Kocia !) pod choinką znalazły się też kolczyki ...
a ostatnio do torby trafił kalendarz .

Nie byłabym sobą gdybym się nie rozkręciła w temacie , uszyłam jeszcze poszewki na poduszki .
Pierwsza ozdobiona techniką którą pokazała doskonale Penelopa , TUTAJ .
Druga ozdobiona techniką mieszaną . Tuśka wyłudziła od kogoś foliową torbę z takim motywem, skserowałam ją i przeniosłam motyw za pomocą nitro na materiał ( ksero też można w ten sposób przenosić na tkaninę ,dowiedziałam się o tym od mojej sąsiadki , dzięki Aniu ) , następnie by motyw był bardzo wyraźny pomalowałam go czarną farbą do tkanin.
MM zagościła na dobre w pokoju Tuśki , ja jak na razie mam dość , chociaż ma jeszcze powstać piórnik ... jak zagoją mi się palce pokłute igłą , ciężko było przebić pancerną torbę przy niektórych ręcznie szytych fragmentach .
Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Dobrego 2012 !

2011-12-30T23:37:00.001+01:00

Serdecznie dziękuję za tak wiele świątecznych życzeń , to miłe ,że pomimo przedświątecznej bieganiny miałyście czas i chęci by zostawić tyle ciepłych słów , za co jeszcze raz bardzo dziękuję .
Święta ,były i jak zwykle ten czas za szybko zleciał , jak zresztą cały rok ! No cóż ,chyba się starzeję bo mam ciągłą niewyróbkę , dlatego nie będzie żadnych noworocznych postanowień , najwyżej mały plan na następny miesiąc i na dodatek z dużym prawdopodobieństwem korekty... bez spinania ,za to ze spokojną głową .
I chyba szczególnie tego spokoju Wam życzę w Nowym Roku , bez nerwów i trosk , za to z ogromnymi zasobami zdrowia , twórczych pomysłów i życzliwych ludzi wokół Was !
Szczęśliwego 2012 Roku !!!
Doskonałej Sylwestrowej zabawy ...
i oczywiście szybkiej regeneracji sił po niej !
Do zobaczenia już w 2012 , pozdrawiam serdecznie i do miłego kochani !!!

Spokojnych Świąt.

2011-12-23T16:08:00.001+01:00

Choinka ubrana ,obrus zdobiący wigilijny stół wyprasowany ,prezenty popakowane , na kuchni podskakują pokrywki ... nogi trochę bolą ,tak że wskazana chwila przerwy . Wczoraj przyozdobiłam mój ,, prawie kominek" , i odkąd go mam, nie mogłam się doczekać świąt , by zawiesić na nim świerkową girlandę . Trochę ogołociłam srebrne świerki w ogrodzie , przydały się przyniesione z lasu giętkie korzenie sosny którą powaliła wichura , cienki drucik .... i mam mój długo wyczekiwany świąteczny look kominkowy .
Kilka srebrzysto- białych dodatków , jak co roku świąteczna sroka we mnie, głośno daje o sobie znać ... błyszczy się i migocze ... daje po oczach aż miło .
Choinka jak zwykle zajęła swój kącik , praktycznie niezmienna od kilku lat ...
stół wstępnie przygotowany ...

a ja moi mili już dziś , z ogromną przyjemnością chciałam wszystkim przekraczającym Jagodowe progi życzyć

Spokojnych i Radosnych Świąt , pełnych miłości , spędzonych w gronie życzliwych Wam ludzi , zdrowia i wytchnienia i wszystkiego czego tylko sobie wymarzycie.

Tradycyjnie , chociaż wirtualnie , dzielę się z Wami opłatkiem ...
Wesołych Świąt moi mili !

Uściski świąteczne ślę , pozdrawiam serdecznie i do miłego.

Galanteria stołowa .

2011-12-20T14:55:00.001+01:00

O dziwo wyrabiam się z planem , cierpi na tym jedynie życie blogowe , o zgrozo ! Zdjęcia z ostatniej fazy porządków czyli polerowania mojej malutkiej jak na razie kolekcji galanterii stołowej ( lubię to określenie ) zrobione w zeszłym tygodniu i tak z dnia na dzień przesuwałam zamieszczenie posta hamowana kolejnymi przedświątecznymi zadaniami .
Przy okazji pucowania , wszystkie moje stołowe przydasie znalazły się w jednym miejscu , to się pochwalę co do tej pory uzbierałam , oczywiście w efekcie polowań na starociach za okazyjne ceny !
Pierwsza to moja perełka , mała musztardniczka do której po jakimś czasie udało mi się nabyć małą łyżeczkę .
Podwójny pojemnik na konfitury też bardzo lubię , niezbyt często zdarza się , by trafić komplet ,więc dumna jestem okrutnie z tak udanego polowania .
Maselniczka niestety niekompletna ,pan w sklepiku ze starociami ,gdzie ją nabyłam , nadzieją jednak mnie natchnął bo prawdopodobnie pokrywkę w swoich zasobach też posiada ,tylko nie wiadomo kiedy się na nią natknie . Poczekamy , zobaczymy czy starczy mi cierpliwości i nie zamęczę go dopytywaniem o znalezisko.

Natomiast ta maselniczka chociaż każda część z innej parafii jest w codziennym użytkowaniu , aż dziw ,że się tak dopasowało.

Miałam nic nie robić przeróbkowo ,jednak w zeszłym tygodniu w klamociarni w ,, PROMOCJI ŚWIĄTECZNEJ ''... natknęłam się na deseczkę z haczykiem ... coś tam kiedyś się na niej prezentowało ... i właśnie ten haczyk natchnął mnie by zrobić kuchenny przydaś , jak się okazało bardzo praktyczny przy kucharzeniu. Malutka miseczka w końcu się przydała , jedynie co musiałam zrobić to wyciąć uchwyt na nią i zamontować go na deseczce...
wielka łycha do mieszania czy próbowania jest teraz w każdej chwili pod ręką . Jak ja lubię ułatwiać sobie życie w ten sposób ... he he .
Melduję ,że działania kuchenne już rozpoczęte i tak na próbę z myślą o świętach w zeszłym tygodniu powstało ciasto ,zlepek trzech przepisów + moje modyfikacje . Nieskromnie powiem ,że jest rewelacyjne , idealne dla czekoladoholików a ja posiadam takich w domu , tak więc przepis wpisałam do ulubionych , Jeżeli jest ktoś , kto lubi słodycz w czekoladowej postaci proszę oto przepis na
Tort marchewkowo -czekoladowy
1,5 szklanki mąki tortowej
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżka kakao
50 g orzechów włoskich startych na drobnych oczkach ( sprawnie i szybko przy użyciu robota kuchennego , ale można też posiekać bardzo drobno nożem )
Suche składniki wymieszać w misce.
1,5 szklanki marchewki ( startej na drobnych oczkach)
0,5 szklanki oleju (np. kujawski )
0,5 szklanki rodzynek ( wcześniej namoczonych )
4 jajka (jeżeli małe to nawet 5 )
1 szklanka cukru pudru
Białka ubić na sztywno , żółtka z cukrem pudrem zmiksować na puszystą masę .Do suchych składników dodać olej ,marchewkę ,zmiksowane żółtka , wymieszać dodać ubite białka i delikatnie połączyć na jednolita masę ,na koniec dodać rodzynki . Piec w małej tortownicy wyłożonej papierem do pieczenia około 50 minut w 180 stopniach C . Pod koniec sprawdzić dla pewności drewnianym patyczkiem czy się upiekło.

Krem.
250 g serka mascarpone
0,5 szklanki cukru pudru
2 tabliczki mlecznej czekolady
Czekoladę rozpuścić w ciepłej kąpieli wodnej ,lekko przestudzić . Mascarpone zmiksować na puszystą masę z cukrem pudrem , dodać roztopiona czekoladę, zmiksować.
Ostudzone ciasto przeciąć na 3 części i przełożyć kremem . Odstawić do lodówki na co najmniej 2 godziny by krem zgęstniał.

Smacznego !
Przyjechali goście, krem nie zdążył zgęstnieć ale ciasto i tak zniknęło ... znaczy smakowało.

Jeszcze jeden przepis ,który zaginął mi na kilka lat , aż dziw ,że pomimo przeprowadzki odnalazł się niedawno i z tej radości zrobiłam od razu pierogi z farszem mięsnym . Rewelacyjne ciasto drożdżowe , idealnie plastyczne ! Zrobiłam już wersję świąteczną z farszem z kapusty i grzybów. Ciasto wychodzi za każdym razem ,a że lubię ułatwiać sobie życie wszystko robi za mnie robot kuchenny , składniki do michy i się samo robi i jeszcze wychodzi...jak ja to lubię !!!
Ułatwiłam sobie i tu ,robiąc zdjęcie zguby , oryginalny przepis z nadzieniem z soczewicy , polecam bo też go kiedyś popełniłam i smakował ( po najechaniu myszką na zdjęcie radzę otworzyć w nowej karcie , pojawi się większy format dla zainteresowanych przepisem ).
Na koniec zmodyfikowana forma szpicy choinkowych ... no w końcu wygląda to tak jak miało być od początku! A pomogły w tym srebrne plastikowe bombki , które mogłam kleić w dowolnych konfiguracjach.
Pozdrawiam serdecznie jeszcze przed świątecznie i do miłego !!! Kuchnia wzywa !

Ozdoby świąteczne .

2011-12-06T17:11:00.001+01:00

Mijają dni grudnia i jak zwykle kolejna kartka z kalendarza jest dla mnie zaskoczeniem ... już 6-ty ... mało czasu , pewnikiem za tydzień panik załączy mi się na dobre ,czy zdążę ze wszystkim się wyrobić . Jedno na razie mam z głowy, kilka ozdóbek adwentowych , ale ,ale ... póki co ...

wszystkim Mikołajom serdeczne życzenia ślę i oby ten jeden wyjątkowy Mikołaj pamiętał o nas , przekupstwem się posłużę tak tradycyjnie , w postaci ciepłego mleka i ciasteczka !

Tak więc z pewnym poślizgiem zaprezentuje się dziś , nowsza wersja kalendarza adwentowego , chociaż starego Tuśka nadal używa z wielkim upodobaniem. Dawno temu mignęły mi w necie lampki choinkowe z lnianymi klosikami na żaróweczkach , w tym roku postanowiłam wykorzystać pomysł i zrobić coś takiego w formie adwentowego kalendarza .

Posunęłam się nawet krok dalej , bo kable obszyłam cienkim płótnem , na żarówkach zamontowałam osłonki ze sztywnego lnu ( nasączony klejem ,dostępny w sklepach z dodatkami krawieckimi ) z ręcznie namalowanymi cyferkami.
Lnianą osłonkę wystarczy okręcić cyferką do tyłu ...i tak mija mi kolejny dzień grudnia ...a panik czyha .

Druga niedziela adwentu minęła nie wiadomo kiedy ...
co prawda stroik na tę okazję powstał na czas . Druciane ślimaki na zawieszki po raz kolejny przydały się ,tym razem zawisły na nich lampioniki zrobione ze słoiczków po przyprawach obszytych lnem z namalowanymi cyferkami .

Rozkręciłam się i zaczęło mnie nosić ... ostatni kawałek siatki hodowlanej zamienił się w stożek , miałam go wypełnić szyszkami ale na razie stoi w nim świeca a na siatce ...
przypięte klamerkami umościły się gwiazdy ,link na stronę ze sposobem na ich wykonanie znalazłam niedawno u Sylwii z My happy home ...
oraz bombki ... dyskotekowe zakupione ostatnio w PEPCO.
Z szyszek na razie powstało takie coś ...
wieniec opleciony eukaliptusem plus trochę mchu .
Mech za to w dużej ilości przydał się i w końcu zrobiłam to , co nie udało się zrobić w zeszłym roku . Okleiłam nim stożki i teraz na pewno przypominają choinki.
Kolejne PEPCO-we zakupy , lampiony...
i szpice na choinkę ... trochę pomodziłam by zamieniły się ... właściwie sama nie wiem w co. W każdym razie będą ozdobą wigilijnego stołu.
Z resztek lnu zrobiłam listki pomaziane białą farbką i odrobiną srebrnego brokatu , przydadzą się do dekorowania na krótko przed świętami .

Na koniec ,bo nie mogłam się powstrzymać, wersja wieczorowa adwentowych dekoracji .

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !!!

Tablica w starej ramie i mały odlot.

2011-11-29T15:42:00.001+01:00

Starą ramę znad drzwi wejściowych dostałam jakiś czas temu od Koci ,zresztą wywiozłam od niej sporo drewna przeznaczonego na przemiał ,no cóż już tak mam , obojętnie nie przejdę obok drewnianych rzeczy , które jeszcze można wykorzystać tak jak w tym przypadku.
Owszem , wyglądała dosyć nieciekawie , pokryta wieloma warstwami farby , pod którą znikły zupełnie jej frezowane kształty. Zastanawiałam się, jak by tu pozbyć się tej skorupy i padło na myjkę ciśnieniową . Rzeczywiście szło nieźle , a pod koniec nawet stwierdziłam ,że nie ma sensu dokładnie czyścić , skoro powstały ....
piękne spękania farby , przynajmniej będzie ciekawszy efekt.
Ze starych desek zrobiłam plecy i półeczkę oraz wycięłam wyrzynarką wsporniki.
Zainspirowana kolorem farb na kawałku starych drzwi ( również przytarganych w tym samym transporcie ) pomalowałam farbą w kolorze oliwkowym.
Na ramie , kolor został naniesiony tylko na spękane pozostałości farby ...
a wsporniki i plecy pomalowane w całości z delikatnymi przecierkami na rantach , spękania na ramie wystarczająco zadają vintagowego szyku , prawda ?
A teraz o odlocie ... migają od początku postu na zdjęciach skrzydełka , które były tak naprawdę produktem ubocznym .
Wszystko zaczęło się od poszukiwań jak najprostszego wykroju pluszaka , który był potrzebny Tusi na zajęcia techniczne . Tadaaam ..... oto miś prototyp , powstał na szybko by przekonać się o stopniu trudności wykonania i niewątpliwej urodzie tego pana .
Wykrój najprostszy z najprostszych ,więc zapodam ,może czyjejś latorośli przyda się w przyszłości.
-----------------------------------------------------------
Tak właśnie szukając w necie wykroju , trafiałam najczęściej na Tildy i ich urocze skrzydełka .Przypomniało mi się ,że kiedyś llooka pokazała podobne , które zresztą bardzo mi się spodobały ....no i produkcja ruszyła ...odlotowa. Uszyte z szarego grubego płótna i pomalowane białą farbą do materiałów , przecierki na płótnie jak widać też fajnie wyglądają.
Takie trochę umęczone , obszarpane , umazane farbą ... a jednak ulotne ......no wypisz wymaluj prawie jak ja ... ha ha ha ! Z wyjątkiem tej ulotności , chociaż czasami ciężko mi wrócić myślami na ziemię , fakt.
Na dzisiaj wystarczy , zostawiam Wam jeszcze kolędę na powitanie ,widzę że na blogach świątecznie zaczyna się robić. Jedna z naszych ulubionych ,,W kropki zielone " tekst ks. J. Twardowskiego , muzyka K. Dębski. Słucham i też coś tam działam w świątecznym klimacie , ale to już następnym razem .
Pozdrawiam serdecznie i.....

Małe jesienne dłubaninki.

2011-11-04T12:00:00.002+01:00

Przede wszystkim koniecznie muszę serdecznie podziękować , za tak wiele miłych słów w komentarzach pod postem o szezlongu. Już nie raz pisałam ,że Wasze ciepłe słowa, dodają mi skrzydeł do dalszych zmagań z rupieciami . Jestem naprawdę wdzięczna ,za to ,że zaglądając tu , zostawiacie tak miłe dla mnie ślady swych odwiedzin w mych skromnych blogowych progach . Dziękuję i dziękować do znudzenia nie przestanę !

Za to dziś drobniejszy kaliber robótkowy , zrobiłam dla znajomej naszyjnik w prezencie imieninowym .
Naszyjnik w kolorystyce grafitowo-popielatej , kojarzy mi się z babim latem i z mglistym jesiennym porankiem , poza tym, będzie pewnie pasował do większości zestawień kolorystycznych.

W dzień imprezy stwierdziłam ,że przydałoby się jakieś opakowanie , ale projekt mi się rozrósł . Siedząc nad materiałem ,pomyślałam ,że nie ma sensu szyć malutkiej torebki tylko na naszyjnik ,jak już mam siedzieć przy maszynie , niech to będzie coś praktycznego i tak oto powstała torba na zakupy z naszytym nadrukiem tarczy zegarowej. Szkoda tylko ,ze nie miałam farby do malowania tkanin ,z jasnym napisem pod lub nad zegarem wyglądała by pewnie lepiej . Nic to , dziś postaram się w takie farbki zaopatrzyć , na przyszłość jak znalazł do takich szybkich produkcji.
Jak widać pozazdrościłam prezentu i w tym tygodniu zrobiłam powtórkę z rozrywki , naszyjnik pt. ,, Babie lato " na własny użytek .
Wracając jeszcze do poprzedniego posta , Kocia wybrała jednak klosz , zatem została mi zrobiona już podstawa do patery . Zamontowałam do niej druciany kosz , obecnie wykorzystany jako osłonka dla ozdobnej kapusty , ale w przyszłości równie dobrze może robić za kosz na owoce.
Ciepła jesień rozpieszcza nas jak na razie i życzę wszystkim by cieszyła nas jak najdłużej w każdej postaci , w domku cieszą oczy suszące się hortensje .
Na zewnątrz róże z klonowych liści ...
wrzosy ...
ciepła kolorystyka liści ...
i tu już mniej radosny dla mnie widok ,choć równie malowniczy. Wygrabić to wszystko ... weekendowy fitness mam jak w banku. Właściwie na sam widok już mnie kości bolą .

Pozdrawiam Wszystkich zerkających do Jagodowego ciepło i serdecznie ... i do miłego!

Jak fotel stał się szezlongiem.

2011-10-24T17:22:00.003+02:00

Nastało się biedactwo pod tymi schodami i mocy nabierało chyba z 3 lata. Fotel zakupiony za 30 zł. w klamociarni ,ze zdewastowaną tapicerką , na dodatek nogi zagubiły mu się i słuch o nich zaginął. Stał sobie spokojnie, a ja w tym czasie nabierałam odwagi by w końcu zamienić go w wymarzony szezlong . Całe szczęście ,że znalazłam w zapomnianych archiwalnych zdjęciach jego pierwotny wygląd , bo jak zwykle , jak mnie w końcu naszło , rozbebeszyłam staruszka zapominając o jakichkolwiek fotkach.
Szło trochę opornie ale jak już zaczęłam , stwierdziłam ,że tak łatwo się nie poddam .
Konstrukcja siedziska została przedłużona , drewniane zakończenia podłokietników wymontowane a w ich miejscu wstawiłam wycięte w łagodniejszy łuk deski .
Po tym zabiegu musiałam zamocować nową piankę pokrytą dodatkowo ociepliną by powstał nowy kształt podłokietników.
Tu podzielę się sposobem na tapicerowanie zewnętrznych boków ,które podpatrzyłam w innym fotelu z mojego domu . Pierwotna wersja nie nadawała się do odtworzenia jak na moje możliwości, materiał trzymała metalowa listwa ze szczękami jak przy starych żabkach karniszowych i nie czułam się na siłach by proces powtórzyć . Ta wersja tapicerowania wydała mi się prostsza.
Według starej tapicerki wycięłam kształt boków a na brzegu wszyłam fastrygą bawełniany sznurek by powstał wałeczek
Tak przygotowany materiał należy mocować zszywaczem na linii fastrygi jak najbliżej krawędzi . Przy tej czynności trzeba wykazać się nie lada samozaparciem.. he he ...i siłą . Im bliżej krawędzi zamocowana zszywka ,tym lepiej wywija się wałeczek kryjąc zszywki. Namęczyłam się wydając mniej lub bardziej artykułowane dźwięki o cenzurze nie wspomnę.
Warto było ,bo jak na moje możliwości i doświadczenie mizerne wyszła nawet ,nawet.
Fronty podłokietników wykończyłam oklejonym materiałem , cienkim ale sztywnym kartonikiem.
Są i nóżki zrobione z tralek podłokietników z pierwotnej wersji fotela . Na końcu powstał materac na siedzisko a do niego dwustronny pokrowiec ,oczywiście z wszytym zamkiem by można go było w razie potrzeby zdjąć do prania .
Szezlong stanie w Tusiakowym pokoju , mam tylko nadzieję , że jej nie uśpi w trakcie czytania .

I jeszcze o siatce hodowlanej będzie , wiem , wiem , co za dużo to nie zdrowo ale to przez Kocię . Nie tak dawno Połowiec do domu wchodzi dzierżąc lampę maszkaronka , rzuciłam okiem ,w ręce nie biorąc nawet , za to głos dałam :
-Matko coś Ty przytargał , oświetlenie w domu wystarczające mamy ! O lepszy gust Cię podejrzewałam!
Na co zgorszony wielce odpowiada .
- Kobieto , to nie ja !Kocia prosiła ...-chochliki w oczach mu błysnęły - dla Ciebie !
-?
Zdziwiona ale i zaciekawiona ,dzwonię i pytam :
- Ta lampa ,to niby do czego ma mi się przydać ?
- Na klosz z siatki - odpowiada obrotna kobieta .
Tak oświecona , musiałam jedynie wyjaśnić ,że ten typ abażura nie nadaje się na klosze jakie zrobiłam. Summa summarum lampkę miałam zwrócić do klamociarni . Tak ,że w końcu wzięłam ją do ręki ... no i co .... została ! Okazało się ,że podstawa to drewniana kula ... na którą miałam nadzieję się natknąć i uzupełnić lampę z żyrandola . TUTAJ jest o tym jak powstała ... a teraz wygląda tak .
Tak naprawdę to ogólne wrażenie lampy , psuł materiał na konstrukcji abażura , lampę i tak rozbroiłam ... to może i resztę da się wykorzystać . A i owszem , siatka znowu się przydała a zastosowań może być kilka ... może być lampą wiszącą ...
na klosz też się nada ....
a i za paterę na owoce z powodzeniem może robić! Ta podoba mi się najbardziej jako nowość konstrukcyjna .
I tu muszę przeprosić Kocię za pochopne me wnioski , jak to nie należy przysłowiowej książki po okładce oceniać , miał być klosz a jest dodatkowy wybór , patera , którą opcję wybierze Kocia ???
Często pytacie gdzie szukać siatki hodowlanej , jak wiadomo w supermarketach budowlanych jest w kilkumetrowych rolkach co wypada niezbyt ekonomicznie . Najlepiej szukać w mniejszych miejscowościach , w sklepach a artykułami żelaznymi , tak sama dwa razy trafiłam na siatkę i mogłam kupować na mb. . Jeszcze jedno , Dag-eSz ostatnio pytała w komentarzach gdzie można kupić druciane obręcze , a właśnie na idealne do zrobienia kloszy natknęłam się ostatnio w pasmanterii ,czyli niekoniecznie potrzebny jest stary abażur . Kto szuka, nie błądzi... a Google nie gryzą ... tak mówią !
Pozdrawiam serdecznie i do miłego !!!

Losowanie ...

2011-10-05T11:27:00.001+02:00

Ilość komentarzy pod ostatnim postem , przerosło moje najśmielsze oczekiwania , klosz miał branie ogromne , ale to nic w porównaniu z tyloma miłymi wpisami na temat mojej radosnej tfu...rrrczości . Dziewczyny jesteście niesamowite ,dziękuję każdej z osobna i Wszystkim razem za to ,że jesteście i dajecie mi swoimi wpisami ogrom energii do dalszego działania .
DZIĘKUJĘ PO STOKROĆ!!!
A teraz bez zbędnego gadulstwa ogłaszam wyniki losowania , których sama byłam niezmiernie ciekawa , zamieszałam w karteczkach zamaszyście i wyłowiłam komentarz z nr. 5 należącym do...
Chmurki !!!
Ze względu na tak duże zainteresowanie , postanowiłam zrobić jeszcze jeden podarunek . Znalazłam kolejny stary abażur, niestety ostatni , i z jego górnej małej obręczy powstało takie oto maleństwo.
Tak więc zamieszałam w karteczkach jeszcze raz i trafiło na komentarz nr. 137 należący do...
Jolanny , mam nadzieję ,że spodoba Ci się ten drobiazg .
Poproszę teraz tylko o namiary wysyłki na maila ( jagodowyzagajnik1@wp.pl ) by klosze trafiły do Was jak najszybciej .
A póki mi się jeszcze nie znudziła praca z siatką hodowlaną z większej obręczy wspomnianego wcześniej abażura zrobiłam kolejny klosz . Okazało się ,że pasuje rozmiarem idealnie do zakupionej za kilka zł. , bardzo dawno temu , drewnianej patery .
Drewno wyczyściłam z lakieru , przemalowałam rozcieńczoną ciemnobrązową farbą akrylowo wodną do drewna i metalu ,po wyschnięciu przetarta by uwidocznić słoje drewna . Na koniec krem woskowy ... miała być jeszcze jedna warstwa kremowej rozcieńczonej farby ...ale na razie chyba zostawię tak ... jak się opatrzy ,zawsze mogę domalować.

Dodam jeszcze kilka zdjęć , tak żeby nudą nie wiało ,zrobione z doskoku jakiś czas temu ,w momentach kiedy aparat przyklejał mi się do ręki.
Zdjęcie mojej hortensji, niestety już historyczne ,po gradowej burzy niewiele z niej zostało ...a taka była piękna .
Zeszłorocznych w związku z tym szkoda mi było wyrzucać i upchnęłam je do drucianych stożków.
Detale salonowe...

i zdjęcia pstryknięte pod wpływem słonecznych promieni.

I to by było na tyle . Powinnam się teraz zabrać za tapicerowanie fotela ... który właściwie fotelem już nie jest ... trzymajcie kciuki ,bym wytrwała do końca tego procesu... no chyba ,że wymyślę sobie coś innego jako odskocznię ... po prostu mam stracha, czy mi się uda to , co sobie wymyśliłam.
Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Klosz z siatki hodowlanej .

2011-09-27T14:03:00.000+02:00

Od bardzo dawna chciałam spróbować zrobić klosz z siatki hodowlanej , tylko nie miałam pojęcia jak się do tego zabrać . Jak zwykle pomógł przypadek , a to za sprawą starego abażura od lampy ,który ostatnio wpadł mi w ręce przy okazji porządków . W sztywnych abażurach , jak wiadomo u dołu i u góry są dosyć sztywne druciane obręcze i właśnie one sprawiły , że postanowiłam zrealizować w końcu coś, co siedziało mi w głowie od tak dawna .
Okazało się to prostsze , niż myślałam .
Wystarczy kawałek siatki hodowlanej ,o wymiarach obwodu obręczy i wysokości klosza plus około 10 cm. na zaokrąglenie kopuły. Oczywiście obręcz od klosza , kawałek drutu i małe kombinerki. Na uchwyt wieńczący klosz wykorzystałam końcówkę od karnisza i drewniany talerzyk od jakiegoś świecznika potworka ,którego części dawno już znalazły zastosowanie w innych pracach . Można jednak do tego celu użyć np. uchwyt meblowy i drewnianą zaślepkę do puszki elektrycznej wykorzystywaną przy boazeriach.
Zaczynamy od skręcenia drucików w dolnej części siatki...
po to by następnie owinąć je po kolei , na metalowej obręczy, pomagając sobie kombinerkami by druciki ściśle do niej przylegały.

Następnie łączymy brzegi siatki . Można wykorzystać drucik ,który jest na brzegu siatki i łatwo daje się z niej wypleść.
Po połączeniu powstaje siatkowy walec , należy teraz w górnej jego krawędzi przepleść między oczkami cienki drut ....
a następnie mocno ściągnąć siatkę .
Do formowania ładnego kształtu kopuły użyłam szklanej miski odpowiedniej wielkości . Klosz odwracamy do góry nogami opierając na czymś twardym , miska do środka ... trochę cierpliwości do ukształtowania zaokrągleń.

Na koniec uchwyt ( kto co ma ) ,który zresztą można zamontować po pomalowaniu klosza. Na zdjęciach nie ma podkładki ,która jest wewnątrz klosza , użyłam do tego celu drewnianego krążka, plus śruba łącząca wszystkie elementy...
i gotowe.
Pomalowane prezentuje się znacznie lepiej , farba akrylowa wodna do drewna i metalu , pierwszych kilka warstw w kolorze bardzo ciemnego brązu ,siatkę można po wyschnięciu musnąć metodą suchego pędzla jaśniejszą farbą . Uchwyt : na ciemnym brązie trochę maźnięć świecą ,warstwa jasnego brązu , na to kilka muśnięć suchym pędzlem w kolorze kremu , na koniec przecierka.
Siatkę malowałam pędzlem ,ale następnym razem , na pewno użyję farby w sprayu ... chociaż na pierwszą warstwę podkładową... wydaje mi się ,że wtedy powłoka będzie trwalsza.
Fajne ....kolejne durnostrojki ...do kreatywnego dekorowania ... no ale czy zawsze wszystko musi być praktyczne!

Powstały dwa klosze ... dzięki jednemu abażurowi ... a ,że niedawno minął trzeci rok, odkąd prowadzę blog ... podzielę się z przyjemnością ,tą moją radosną tfu....rrrczością...
może jest ktoś chętny na taki mały podarunek wprost z Jagodowego Zagajnika ? Jeżeli tak , wystarczy wpisać się w komentarzach pod tym wpisem do 4 października , 5 października losowanie .Osoby które nie prowadzą bloga ,proszę tylko o podanie maila.

Pozdrawiam serdecznie ...
i DO MIŁEGO !!!

Kraków ...plus Dożynki .

2011-09-07T12:33:00.003+02:00

Nie dane mi jest spokojnie zamieścić post , jak nie urok to ....... . Po przyjeździe z Krakowa i ogarnięciu domu , miałam na spokojnie przejrzeć zdjęcia , a było tego sporo , bo z 4 aparatów , to nie , energetycy zabrali się za naprawę linii energetycznej . Przez kilka dni , z przerwami , prądu niet . W końcu wróciło wszystko do normy , nawet zdjęcia wkleiłam , po południu miałam coś napisać ....i rozpętało się piekło ! Przeszły nad nami dwie burze z gradobiciem , oj pokazała Matka natura na co ją stać . Zostaliśmy zbombardowani gradem wielkości piłeczek kauczukowych , modliłam się tylko by dachu nie zerwało i szyby w oknach przetrwały. Oczywiście prądu znowu niet do następnego dnia. Wczoraj spędziłam cały dzień na sprzątaniu i wygrabianiu wokół domu sieczki z liści , igieł i gałęzi . Jak na razie udało mi się wywieźć 10 kopiastych taczek śmieciowiska , a to dopiero początek , na uporządkowanie czeka cały ogród . Oglądając informacje to i tak nam się udało , oprócz posiekanej roślinności i połamanych gałęzi ,straty i tak są niewielkie . Przed chwilą zajrzałam do Moniki na blog , która zresztą mieszka nie tak daleko i zobaczyła co u niej się działo!

Dzisiaj żeby było zabawniej ,latam za absztyfikantem Redi rozsiewającej feromony , który non stop robi podkopy pod ogrodzeniem , próbując się do niej dorwać .
Dobra .... ale o czym to ja miałam tak naprawdę napisać ... o końcu wakacji .

Pod koniec sierpnia wybraliśmy się w większym rodzinnym składzie do Krakowa , kilka dni spędzonych na zwiedzaniu stolicy małopolski i okolic minęło błyskawicznie . Plany mieliśmy ambitne , nawet ponad 30 stopniowe upały nie powstrzymały nas przed ciągłym przemieszczaniem się w kolejne ,zaplanowane do zwiedzania miejsca. Było intensywnie ,kolorowo i ciekawie. Zdjęć sporo ,zatem nie będę przynudzać , mniej gadulstwa , więcej oglądania.

No to lecimy!

Na Rynku Głównym trafiliśmy na 35 Międzynarodowe Targi Sztuki Ludowej.
W pierwszym dniu spacery po Starym Mieście i Kraków nocą .

Drugi dzień Kopalnia soli w Wieliczce.

Tego samego dnia byliśmy w Oświęcimiu , w takim miejscu o robieniu zdjęć nawet nie myślałam , zatem jest ich niewiele.

W kolejnym dniu Wawel .
Dawno tu nie byłam , tak że mogłam na nowo zachwycić się jego pięknem .
Pomimo upału ,me dziecię dzielnie tuptało zwiedzając kolejne atrakcje , szkoda tylko ,że w zamku nie pozwalają na robienie zdjęć .

Po południu dreptaliśmy po Kazimierzu .

Z przyjemnością poszwędaliśmy się jego uliczkami.

Do Starej Synagogi dotarliśmy jednak za późno , na szczęście jej wnętrze udało nam się zwiedzić w dniu następnym.

A to już ostatni punkt programu , w drodze powrotnej zahaczyliśmy o Zamek w Pieskowej Skale koło Ojcowa .

Cała nasza ekipa na tle maczugi Herkulesa .

Starałam się jak mogłam , pokazać wszystko w telegraficznym skrócie .

WCALE ... ale to WCALE nie miałam zamiaru kupowania staroci ... samo wpadło mi w ręce z zaskoczenia , tak że pamiątkę z Krakowa jednak posiadam.
Stary syfon , butla z bardzo grubego szkła z wytłoczonym napisem ,, KRAKÓW ZDRÓJ Św. FILIPA 13

Jak już siedzę i nic mi nie przeszkadza ,dorzucę też relację z Gminnych Dożynek . Przed wyjazdem żona sołtysa próbowała mnie wkręcić w ekipę niosącą wieniec w trakcie uroczystości , przed czym broniłam się jak mogłam, wręcz zapierając się zadnimi kończynami ! Proszę bardzo chętnie się będę integrować ale w innej formie . Obiecałam zatem dodać coś do wystroju stoiska naszej wsi , tak że od razu po powrocie w ciągu jednego dnia stworzyłam napis z nazwą naszej wsi i przystroiłam stare ramy okienne które ostatnio dostałam od Koci.

Muszę przyznać ,ze wszyscy skrzyknięci do pomocy mieszkańcy wsi zaimponowali mi świetną organizacją . W niedzielny poranek powstał szybko stragan , nie tylko z zapleczem kuchennym i ladami ale i z miejscem na dekoracje. Każdy przyniósł coś do przyozdobienia i wspólnymi siłami stworzyliśmy coś takiego.

Po raz pierwszy aktywnie brałam udział w takiej imprezie .

A tu ,kapela przygrywa do ,,obtańcowywania wieńca'' .
Występy regionalnego zespołu ,,Brzezinianki"

No i oczywiście wieńce , które swoją formą mnie nieraz zadziwiły...

przy tym prawie przyklękłam...

Nasz stragan w oblężeniu , nic dziwnego skoro zapodawane były szynki , salcesony ,boczki wędzone , kiełbasy , kaszanki ,wszystko własnego wyrobu , bigos, żurek , kapusta zasmażana , smalec , gziczka , ogórki małosolne oraz ciasta , napitki wszelakie też były. Oj działo się ! Nasz stragan miał największe branie ,że tak napiszę .

Tańce do późna i pokaz sztucznych ogni . Zamęczyłam jak zwykle ,ale i tak się cieszę ,że tym razem udało mi się dokończyć post .

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Byłam , zobaczyłam ...

2011-08-18T12:43:00.002+02:00

W końcu zawiało mnie i tam ... osławiony Czacz , Mekka klamociarzy zdobyta . Jadąc tam , obiecałam sobie powściągliwość zakupową , nastawiona raczej turystycznie , popatrzeć jak wygląda handel klamotami , kiedy to część mieszkańców wsi zrezygnowała z rolnictwa i budynki gospodarcze zamieniła w ,,salony wystawiennicze" . Rzeczywiście ciekawe miejsce , kto był ten wie jak to wygląda , bo tylko część gospodarstw we wsi , para się handlem , za to najwięcej stanowisk znajduje się w tunelach foliowych . Widocznie uprawa pomidorów czy ogórków nie jest tak opłacalna jak handel starymi gratami . Szłyśmy sobie z kuzynką zwiedzając poszczególne atrakcje ,aż trafiłyśmy na gospodarsto.

W całości zamienione na ... chyba spokojnie mogę stwierdzić ...Antykwariat.

Domek ,obórka i stodoła ,wszędzie poustawiane meble i bibeloty

Dla mnie najfajniejsze było grzebanie w skrzynkach z przeróżnymi zardzewiakami ... głupio by jednak było tak z pustymi rękami wrócić do domu , coś drobnego wygrzebałam.

Zdjęć za dużo nie ma , czasu mało a obejść trzeba było ,jak się dowiedziałyśmy , około 300 stanowisk ,no bo jak już tu dotarłam trzeba było maksymalnie wykorzystać czas na zwiedzanie . Przyznać się muszę ,ze chyba rozwydrzona jestem przez giełdę w Kaliszu czy klamociarnie bliżej mnie ,bo ceny mnie nie zachwyciły . Obojętnie jaki drobiazg w rękę wzięłam , pytając się o cenę , słyszałam 20 zł. .... po jakim czasie doszłam do wniosku ,że się chyba wszyscy zacięli , tylko 20 ... 20 ... przestałam się głupio pytać , bo i tak usłyszę sławetne 20 !!!

Pomimo jednak zaporowej dwudziestki , udało się jednak znaleźć kilka obdrapanych drobiazgów za kilka złotych , tak jak obdrapana i zardzewiała żeliwna duża szyszka a do niej jako podstawa równie pięknie obśrupana podstawa chyba od szklanego klosza. Drewniana klamka ...

którą zamontowałam do ramy wiszącej w kuchni.

Trzy porcelanowe ... nie wiem co , ale idealne na winietki , można na nich wypisać imiona gości ....szkoda tylko ,że tak mało !

A na koniec HIT , drewniany świecznik. Jak go tylko zobaczyłam nogi się pode mną ugięły... taaa ..... tylko ile za takie cudo sobie krzykną ,jeżeli byle drobiazg ...20 ! Kuzynka chyba zauważyłam moją zrezygnowaną minę ,bo wydarła mi go z rąk i poszła spytać o cenę ... jak myślicie ile usłyszałam ... he he ... 20 !!! Tak więc resztę zwiedzania odbębniłam z przytulonym do łona świecznikiem.

Miał tylko jeden mankament , nie był ładnie oszlifowany , wyglądał tak jak drewniane dekory które kupuję i należy je jeszcze dokładnie wyszlifować niwelując wszelkie kanty i nierówności.

Po dwóch dniach szlifowania i wygładzania wyglądał już tak ... z rozpędu wyszlifowałam drugi świecznik ,zakupiony jakiś czas temu.

Poza tym siedzę czasami w kuchni i dogadzam kulinarnym zachciewajkom Tuśki , rośnie mi dziecko w tempie zastraszającym a nabiału jeść nie chce . Ser biały jest be ,jogurty naturalne po prostu nie do zjedzenia , masło to jakiś wymysł szatana ,o bitej śmietanie nie wspomnę , za to tiramisu to ulubiony deser, zawirowania smakowe nie do rozeznania . Nie szkodzi ,że mascarpone to tłusty biały ser i bita 30% śmietana , najważniejsze ,że wszystko razem tworzy coś , za czym przepada , więc nie pozostaje mi nic innego jak paść ją tym ,póki się nie znudzi.

W lasach obrodziły borówki ,w tym roku było ich naprawdę dużo , tak że grzechem byłoby nie zrobić konfitury, by zimą wzbogacała smak pieczonych mięs.

Potem była kuchnia zawalona ogórkami do kiszenia .

W kuchni jednak za długo nie wytrzymam , nie do końca moja bajka , w ramach przerywnika zabrałam się za ogrodowe krzesła i stolik . Zdopingował mnie po trosze mały zjazd rodzinny ,który odbył się u nas w miniony weekend ,wszak każde siedzisko było na wagę złota.Nie będę zanudzać zdjęciami przed ,chociaż widoczek był ciekawy. Krzesła kupiłam w zeszłym roku ,delikatnie mówiąc w stanie ruiny, miniona zima dołożyła jeszcze , destrukcja totalna ....rozpadły się na poszczególne deseczki. Łatwiej było przynajmniej szlifować , po wymianie kołeczków ,sklejeniu i skręceniu , pomalowałam jedną warstwą , jasnobrązową farbą akrylowo wodną do drewna i metalu i w końcu wypróbowałam pastę do wybielania drewna . Pasta jakoś mnie nie zachwyciła , nie dość ,że droga ,to trzeba nabrać pewnej wprawy przy jej nakładaniu. podobny efekt uzyskałam już kilka razy ,przy użyciu rozcieńczonej farby akrylowej . np. TUTAJ , przerabiając skrzynkę na oleje.

Po wyschnięciu pasty ,przetarłam papierem ściernym by uwidoczniły się słoje drewna.

Na koniec pokryłam kremem woskowym i wygląda to tak.

Już naprawdę na koniec zaprezentują się moje psiaki . Wiosenna susza wstrzymywała mnie długo przed rozpaleniem ogniska ,a że lato mamy po wodzie ,deszcz pada regularnie , w końcu mogłam ze spokojnym sumieniem spalić zalegające od wiosny gałęzie . Przy okazji tak mało absorbującego zajęcia , powstała cała seria zdjęć pętających się wokół moich kaloszy psiaków. Nie ma strachu , zapodam tylko kilka , Redka pojawia się czasami na zdjęciach z wypadów do lasu , za to Kiko na blogu pojawi się po raz pierwszy.

Dwa rudzielce , za to charaktery zupełnie różne , Redka jak by mogła , siedziałaby na kolanach ...

zawsze gdzieś pod ręką do głaskania , Kikuś lekko wycofany ( dla obcych ) , ta rasa niestety tak ma , pies stróżujący....

na kolana go nie ciągnie , za to pod nogami chętnie zalegnie , no bo jakiś kontakt pomimo wszystko musi być.

I to by było na tyle . Pozdrawiam ciepło !!!

Do miłego , a ja oddalam się znowu do kuchni przerobić 5 kilo malin. Pa , pa.

Gościnne występy .

2011-07-26T11:30:00.001+02:00

Tak jak obiecałam ,zabiorę Was dzisiaj w gościnne progi domu Koci i pokażę nowy look jej sypialni do którego się przyczyniłam .Ostatnio zrobiłam dla niej fotel , do którego zakupu zresztą trochę ją namówiłam i obiecałam zrobić , w końcu stanął w docelowym miejscu dopełniając wystrój pokoju.

Na zajęcie się zmianą wyglądu mebli ,Kocia namawiała mnie tak długo i przekonująco ,że w końcu uległam .I tu muszę się Wam przyznać ,że podejmując się dla kogoś pracy nad meblami czy czymkolwiek , mam zawsze opory , czy podołam ,czy moja praca się spodoba ,czy będę w stanie zrobić to idealnie , trafiając w gust właściciela i jego oczekiwaniom .Co innego dla siebie , jak nie wyjdzie mogę przerobić ,ale dla kogoś , zawsze obawiam się , co to będzie jak coś spartaczę , tchórz gdzieś we mnie tkwi głęboko.

Sosnowe mebelki malowałam pod koniec ubiegłego roku , Kocia dzielnie je transportowała , mniejsze w całości ,natomiast szafa i łóżko w elementach , ja zajęłam się szlifowaniem , malowaniem i przecierkami . Po powrocie do domu i skręceniu okazało się ,że wyszło całkiem ,całkiem nieźle !

Tak piszę Kocia ,a większość z Was nie wie o kogo chodzi . Otóż Kocia prowadziła swego czasu blog ,który zresztą istnieje do dziś ,ale niestety zapał chyba w niej sklęsł i od dłuższego czasu nic nowego nie zamieszcza ,a szkoda wielka ,bo dom ma piękny i mogłaby dać nacieszyć oczy innym ładnymi wnętrzami. Mam nadzieję ,że się poprawi a póki co, jej sypialnia zaistnieje u mnie na blogu , TUTAJ za to ,możecie zobaczyć fragment sypialni przed zmianami.

Meble zeszlifowane do surowego drewna , na rantach w miejscu przyszłych przecierek pomalowane ciemnobrązową farbą akrylowo wodną do drewna i metalu ,po wyschnięciu przeciągnięte świecą woskową i pomalowane kilkoma warstwami pastelowej orchidei Duluxa ( akrylowa wodna do drewna i metalu )Po wyschnięciu przecierki , papierem ściernym ( 120 ) na rantach . Blaty pomalowane ciemnobrązową rozcieńczoną akrylowo wodną , za pomocą gąbki na koniec pomalowane akrylowo wodnym bezbarwnym lakierem.

I ostatni element sypialnianego wystroju , fotel który stanął przy stoliczku z nogami od maszyny singera ( przeróbka gospodarzy ) tworząc kącik do upiększania .

Przed zmianami.

Kocia dała mi wolna rękę co do wyglądu końcowego ramy fotela , i tak jak zwykle gdy doczyściłam drewno szkoda mi było całkowicie je zamalowywać . Dlatego pomalowałam tylko rozcieńczoną pastelową orchideą za pomocą gąbki , po wyschnięciu delikatnie przetarte by wygładzić drewno , ostatnia warstwa to krem woskowy i polerowanie.

Tapicerka z płótna w kolorze gorzkiej czekolady ,wykończona ozdobną brązową taśmą .

Zmiana koloru ścian i mebli , proste zabiegi a jak przyjemne dla oka efekty końcowe , prawda ?

Pozdrawiam wszystkich zerkających do Jagodowego i do miłego.

Zmysłowe lato.

2011-07-19T12:50:00.000+02:00

Lato w pełni ,dlatego wykorzystuję każdą chwilę by nacieszyć się jego urokami , komputer w tym czasie raczej pajęczyną obrasta ,cóż ,lato rządzi się swoimi prawami i wręcz nie wypada siedzieć w domu. Zanim jednak przejdę do tematu posta, muszę koniecznie pochwalić się wygraną w Candy ,otóż niedawno okazało się ,że słodkie rączęta córci Anetki z Ma Ju hand made wylosowały mnie i dzięki temu zostałam szczęśliwą posiadaczką poszewki na podusię ! Cud-miód urody ,wykonana zdolnymi rękoma Anetki , idealnie wpasowała się w klimat domu.

W pięknie zapakowanej paczce znalazło się też serduszko , Anetko ,DZIĘKUJĘ BARDZO ,sprawiłaś mi wielką radość , a rączki córci ,proszę wycałować ode mnie jeszcze raz !!!

Wstępnie tytuł miał być trochę inny , Smaki i zapachy lata , ale dlaczego by pomijać resztę zmysłów , dotyk, słuch i wzrok , pięć podstawowych moich zmysłów pracuje latem na najwyższych obrotach ,wszak bodźców wokoło jest tyle , że tylko chłonąć i cieszyć się każdą chwilą odczuwania .
Lato to moja ulubiona pora roku i słowo LUBIĘ mogłoby pojawiać się pod każdym zdjęciem , postaram się jednak nim nie szafować i może trochę chaotycznie pokazać co w ostatnich dniach pobudziło moje zmysły do działania.

Truskawki , które niestety już się kończą , a te ostatnie na pożegnanie ,smakują najbardziej , zapach i smak w ostatnim truskawkowym deserze po prostu celebrowałam . Próbowałam przedłużyć czas degustacji , jednak z marnym skutkiem , prosty zestaw, bitej śmietany i truskawek , ULUBIONY , znikał z szybkością światła.

Zapach lawendy na szczęście dłużej towarzyszył nam przy posiłkach na tarasie.

W ogródku ulubione ziółko ,bazylia ,wybujała ,okazała ,cieszy oczy . Przy każdej wizycie w ogródku lubię zerwać listek , rozetrzeć go w dłoniach i wdychać aromatyczny , upajający zapach ziół.

Będąc mieszczuchem , deszcz nie był moim sprzymierzeńcem , jednak od kiedy zamieszkaliśmy na wsi ,cieszę się gdy pada , a roślinki śmigają i zielenią się po takim naturalnym podlewaniu. Jak to priorytety się zmieniają ? Po suchej wiośnie , cieszy mnie każda kropla deszczu , chociaż ostatnie burze namieszały trochę w naszej okolicy . Raz wichura przewróciła starą ogromną sosnę na naszą drogę dojazdową , uniemożliwiając wyjazd , a kolejna burza siała spustoszenie w okolicznych domostwach w sprzęcie komputerowym ,laptopy siadały jeden po drugim , w gniazdkach elektrycznych pojawiał się ogień , cuda wianki ! Nas te czary też dotknęły i komputer odmówił posłuszeństwa ,po tygodniu odzyskaliśmy netowy kontakt ze światem , co akurat osobiście mi nie przeszkadzało ,to raczej reszta domowników chodziła , jak by im czegoś ważnego do egzystencji zabrakło.

Wróćmy jednak do zieleniny , już w zeszłym roku obiecałam sobie ,że zrobię zapas na zimę , marynowane liście winogrona. Oczywiście wcześniej zrobiłam w nich gołąbki ,które bardzo przypadły nam do smaku , kilka słoików liści w sam raz na przypomnienie sobie słonecznego lata w chłodniejszych miesiącach roku. W każdym słoiku ok. 20 liści ,w sam raz na porcję gołąbków z 0,5 kg. mięsa i 1 szkl. ryżu. Najbardziej przemawiający do mnie przepis znalazłam TUTAJ .

Jak wspominałam wcześniej uwielbieniem ogromnym pałam do bazylii , a co się z tym bezpośrednio wiąże , do PESTO ,przepis na ten zieloniutki pachnący sos podałam kiedyś TUTAJ . Mogę się spokojnie nazwać ambasadorką PESTO , jak tylko zrobię nadprodukcję ,czyli za każdym razem , roznoszę po znajomych i sąsiadach ... i zarażam miłością ,,pestową".

Żelazny zestaw śniadaniowy , cóż mi więcej do szczęścia potrzebne ... pomidory z mozzarellą i pesto ... zapach ,smak , niebo w gębie ! Zresztą do makaronów i mięs również wyśmienite !

Jak zioła to również zupa , ta ,to akurat uproszczona wersja Włoskiej z pulpetami ,którą kiedyś podała llooka , przepis na nią znajdziecie TUTAJ . Robiłam ją już wiele razy, z pulpetami z różnego rodzaju mięs ,nawet rybne , jest naprawdę pyszna . Moja uproszczona wersja bez pulpetów za to z podsmażonym wędzonym boczkiem i cebulką + dodatkowe warzywo ,kapusta pokrojona w kostkę . Oczywiście zioła ...dużo ziół i tych suszonych i tych zielonych .

Nie chciałabym zamęczać Was zbytnio kuchennymi przepisami ,ale latem znajdzie się zawsze jakaś kulinarna niespodzianka , tak jak ostatnio . Siedzę sobie spokojnie na tarasie ,czekając na pierwsze krople deszczu i na Tuśkę ,która pobiegła gdzieś do lasu , w końcu wraca ,przynosząc Sowy. Ta nazwa popularna jest u nas ,prawidłowa nazwa Czubajka kania , znacie te grzyby ? Wyśmienite , panierowane w jajku i bułce tartej , usmażone na ziołowym masełku ..... nawet latem nie ma mowy o diecie!

I tak sobie siedzę na tarasie , w towarzystwie sów , obserwując deszcz ....

i Tusiakową ,puszczającą bańki mydlane . Lubię te letnie chwile , gdy zmysły kodują wszystko co dzieje się dookoła . Widok mojej córki pochłoniętej wyprodukowaniem bańki -giganta , zapach lasu po deszczu , świergot ptaków obwieszczających radośnie koniec ulewy .Piękne jest lato nawet gdy słońce ukrywa się za chmurami .

W zamian , na tarasie mamy małe słonecznikowe słoneczka.

I całą resztę roślinności zarastającej domostwo.

A jak już się wypogodzi można podziwiać skrawek naszego nieba moszcząc się na hamaku lub pod koroną starego orzecha .

Można też wybrać się na spacer , przejść się polami ....

na skraju lasu....

zobaczyć więcej nieba nad polami zboża ...

i naszą Redkę w radosnym galopie , po pościgu za Bogu ducha winnym zającem.

Wracając do domu smakować jagód .

Jagodowe zagajniki , pola nawet ... wiecie już ,dlaczego tak nazwałam blog . Takie miejsca można spotkać na każdym kroku , zresztą nazwa wsi w której mieszkamy pochodzi również od tych leśnych owoców.

Nie może ich zabraknąć w domowym menu , a ja , jak zwykle przewidywalna jestem do bólu i serwuję je sobie na śmietankowej pierzynce.

Redka za to, serwuje sobie w jagodowym listowiu higieniczne zabiegi .

Z ostatniej chwili , kończą się zapasy nalewek ,na szczęście zaczyna się czas zbiorów i można sukcesywnie je uzupełniać , przyszedł czas na wiśnie . Na razie napawam oczy barwą nalewu , na czas smakowania trzeba będzie cierpliwie poczekać .

Wiem ,wiem ...zamęczyłam Was dzisiaj moimi letnimi postrzeganiami , a to tylko fragment , kto wie co przyniosą następne dni. Jeżeli macie ochotę pociągnąć temat i napisać na swoich stronach o tym ,co dla Was jest w lecie upajajace i jakie zmysły pobudza najbardziej lato , zapraszam !

Zmysły, zmysłami , a w przecierkach też się coś dzieje . W następnym poście zabiorę Was ... na gościnne występy .

Pozdrawiam słonecznie i do miłego !

Rolety + karnisz .

2011-06-28T11:56:00.002+02:00

Okno w jadalni od dłuższego czasu czekało na to, by je czymś przystroić , nie chodziło nawet o estetyczne walory , ile o możliwość zaciemnienia . W okresie jesienno - zimowym , słońce jak wiadomo skraca sobie swoją drogę i niestety w porze obiadowej natarczywie zagląda nam wtedy w talerze . Nie mam nic przeciwko temu , by sprawdzało nasze menu , ale przy okazji daje tak po oczach , jak przy najcięższym przesłuchaniu przez służby specjalne w zamierzchłych czasach PRL-u. Komfort degustacji potraw pryskał ,a my ewakuowaliśmy się do kuchni .
Nie tak dawno chwaliłam się łupami z SH , narzutą i batystem z których powstały zasłonki do kuchni . Wtedy też trafiłam na zasłonki w kolorze beżu z cienkiego płócienka , uszyć rolety nie tak trudno , ale jeszcze trzeba je na czymś zawiesić . Jak zwykle do sklepu po gotowca nie jest mi po drodze , szybciej pogrzebać w zasobach domowych i spróbować zrobić sobie karnisz z tego co znajdę w obejściu . I tak znalazłam rurkę metalową ( przeznaczenie - instalacja wodna ) , żeliwne elementy wykorzystywane przy ogrodzeniach ( lubię mieć ich trochę w zapasach magazynowych) przydały się też trzonki od drewnianych łyżek , które zostały po produkcji sztućców sałatkowych łączonych z trzonkami od połamanych noży . Jedyny karniszowy element , to stare drewniane mocowanie przyścienne , w którym wydłubałam rowek , by rurka na rolety miała oparcie . W żeliwnych rozetkach i grotach nawierciłam otwory i połączyłam śrubami z drewnianymi kołeczkami dodatkowo sklejając moim ulubionym klejem (Montagefix-PU ) . Całość ujednoliciłam jasnobrązową farbą akrylowo wodną do drewna i metalu ,jedynie na żeliwie nadmiar jeszcze mokrej farby starłam szmatką ,tak by została tylko w zagłębieniach.

Rozetki zamocowane w przyściennym drewnianym mocowaniu karniszy , a groty z trzonkami wsunięte w rurkę . Karnisz jak ze sklepu ... i dobrze ,że mi nie po drodze.

Mało dłubaninek ,majsterkowanie jakoś mi nie w głowie odkąd pogoda dopisuje , za to łatwy dostęp do maszyny do szycia obfituje w wiele przeróbek ciuchów ,czego raczej pokazywać nie będę , ciuchy jak ciuchy , najważniejsze by wygodne były. Drobiazg ozdobno - ciuszkowy jednak będzie , posiadam przecież podlotka domowego , a ten się ostatnimi czasy lubi ozdabiać . Przy ostatniej wspólnej wizycie w pasmanterii Tuśka wypatrzyła sobie guzik , moim zadaniem było tylko zrobić z niego broszkę .

Nie może się obyć bez małych trafień giełdowych, powiększyła mi się kolekcja szkła i cynowych talerzy . Co prawda częściej spotykam te mniejsze ,a marzy mi się uzbierać co najmniej 6 dużych by służyły za podkładki do serwisu obiadowego , od czegoś trzeba zacząć , na razie jest jeden !

Miarka z grubego szkła, idealna również na letnie napoje

Szklany klosz .

Mini tabliczka .

Na koniec , tarasowo . Roślinki już się ładnie rozrastają , w tym roku troszkę inaczej ,połączyłam drobniutkie białe kwiatki z trawami .

Odrobina ostrzejszej kolorystyki też nie zaszkodzi.

Pozdrawiam ciepło i wakacyjnie!

Do miłego.

Garażowe znaleziska .

2011-06-13T12:27:00.001+02:00

Okazało się ,że tak naprawdę nie wiem co posiadam , a właściwie, co w garażu chowa mój Połowiec . Jakiś czas temu zebrało mu się na porządki garażowe co zdarza się od wielkiego dzwonu , ale dzięki temu w stercie śmieci do wyrzucenia znalazłam starą skrzynię po amunicji ! Na pierwszy rzut oka nie wyglądała zbyt atrakcyjnie ,brudna , usmarowana wiekowymi warstwami tłustych smarów ,o zapachu nie wspomnę. Postała sobie trochę w tej swojej umorusanej formie jeszcze czas jakiś , póki przez przypadek nie wpadłam na pomysł jak ją z tych smarowideł wyczyścić .

Sposób czyszczenia okazała się prosty i skuteczny a objawił się, razu pewnego ,kiedy to przyglądałam się jak to reszta naszego stadła ,miota się przy myciu samochodu . Myjka ciśnieniowa to jest to !

Szkoda ,że nie zrobiłam zdjęcia , przed tym jak to dorwałam się do oczyszczania , wierzcie mi na słowo , różnica ogromna . Woda pod ciśnieniem potrafi oczyścić najgłębiej wżarty brud. Strumień wody czyścił , aż wióry leciały , o brudzie nie wspomnę ! Minęło jeszcze trochę czasu nim drewno porządnie się osuszyło stojąc na tarasie ,a tam w międzyczasie skrzynia służyła jako pojemnik na zioła ,do czego zresztą nadaje się idealnie ,bo wnętrze ma wyłożone szczelnie cienką blachą. Z garażu wyłowiłam jeszcze składany taborecik , miał być podstawą do skrzyni .

Jednak po odkręceniu wieka , okazało się ,ze idealnie pasuje do konstrukcji taborecika z którego usunęłam wcześniej materiał. Z jednej strony przykręciłam zawiasy ( idealnie dopasowane rozstawem ) z drugiej zaczepy zamków ... wyszedł stoliczko-taborecik .

A póki co, robi za podstawę do skrzyni ,która pełni teraz funkcję gazetnika.

Aranżacja nieprzypadkowa, tylko nie myślcie sobie ,że panują u nas na co dzień takie burżuazyjne nawyki trunkowo-żywieniowe . Po prostu kilka dni temu , minęła kolejna nasza truskawkowa rocznica , tradycyjnie umilona szampanem i truskawkami.

Przy tej okazji podam Wam propozycję na drink-deser idealny na letnie świętowanie . Pochodzi z czasów kiedy jeszcze kandydat na Połowca tokował i czarował , czyli miłe wspomnienia nierozerwalnie związane z rocznicą . Proste i pyszne , brzoskwinie z szampanem . Brzoskwinie z puszki pokroić w kostkę dodać trochę syropu , kilka kostek lodu i zalać szampanem. Można oczywiście wzmocnić niewielką ilością białych procentów ,nadal jest pyszny ale lojalnie uprzedzam ,działa z zaskoczenia ! Wiem coś na ten temat , zwłaszcza jak świętujemy co roku z sąsiadką , zakończenie lata tym drinkiem . Wtedy to mieszamy w dużym szklanym naczyniu wszystkie składniki i .... no koniec wakacji jest mile wspominany...

Kolejny garażowy ,,wywłok" ,dosłownie wywlokłam go po 6 latach leżakowania , to dywan . Przejęty z dobrodziejstwem inwentarza wraz z nabyciem domu . Po tych sześciu latach zakodowane w pamięci miałam ,że po pierwsze ,podobał mi się jego kolor , po drugie ,że miał sporo dziur na szczęście tylko na brzegach no i co najważniejsze ,że jeszcze coś można z niego wykrzesać z minionej urody ! Na dodatek Połowiec straszył ,że go w końcu wyrzuci ! Po rozwinięciu okazało się ,że pamięć mam dobrą ( jeszcze ) i z zapałem zabrałam się za renowację . Po wszystkim to i tak mam dla siebie wiele podziwu ,że starczyło mi tego zapału by zakończyć pracę . Zaczęłam od odkurzania ... po czym stwierdziłam ,ze nie ma to najmniejszego sensu ,i nie ma innego wyjścia jak porządne trzepanie . Trzepałam prawie 4 godziny z krótkimi przerwami na odzyskanie władzy w rękach , po tej czynności wyglądałam bardzo malowniczo , kolorystyka szaro-bura ,czułam się ,jak bym się nasmarowała smołą i wytarzała w pierzu . Całe szczęście jednostek ludzkich w okolicy nie było i nikogo nie naraziłam na zawał serca. Potem znowu odkurzanie , przybyła na ratunek znajoma i profesjonalnie wyprała dywan . Po wyschnięciu jeszcze raz zwilżyłam dywan ,po czym osuszałam ręcznikami i ... szczotkowałam szczotką drucianą by włos nabrał puszystości . Na koniec brzegi z dziurami zostały obcięte i na nowo dywan został obszyty. I właściwie co tu pokazywać dywan jak to dywan , ale przez te litry potu nad nim wylane właśnie ,że pokażę ! I to jeszcze na trzech zdjęciach , bo jedwabne dywany mają to do siebie , że z różnych stron inne barwy przybierają . Dobra koniec pisaniny ...wizualizacja nastąpi !

I to tyle z nowinek Jagodowych na dzisiaj ,pozdrawiam wszystkich słonecznie i do miłego!!!

Drobiazgi, trafione ,wygrzebane i znalezione.

2011-06-02T13:46:00.002+02:00

Odkąd pogoda dopisuje ,działania przeróbkowe ,zastąpiły prace ogrodowe , a że temperatury były prawie tropikalne ,leniwie coś tam sobie poprzesadzałam , chwastów pozbyłam , porządki wkoło domu odwaliłam ... zresztą same wiecie , jak już z domu w ogród wygoni , zawsze znajdzie się coś do zrobienia. Zatem dzisiaj drobnica , zaczynam od metalowych kieliszków ,które trafiłam na giełdzie i z których nabycia bardzo się cieszę , bo od dłuższego czasu ich szukałam . Niby przeznaczone do trunków , ale chodziło mi po głowie ,by nabyć takie , które można by było wykorzystać jako kieliszki do jajek ... chociaż do syropu czy nalewek też się przydadzą ...

a i jako podstawki do porcelanowej solniczki i pieprzniczki w kształcie jajek nieźle wyglądają . Im więcej zastosowań , tym mam mniejsze wyrzuty sumienia , że znowu jakąś staroć do domu przytargałam .

Kolejny jest obrus , połączenie starego z nowym . Wygrzebany w second handzie , haftowany środek do niczego , za to ręcznie dziergana koronka w doskonałym stanie . Wystarczyło tylko odpruć i przyszyć ją do cieniutkiego lnu i już ma nowy look .

Była też mała odskocznie przeróbkowa , dwupoziomowa puszka , taki drobny nabytek za 2 zł.

Pracy niewiele , by zasłonić dziury po starym uchwycie umieszczonym po skosie ,wycięłam z cienkiej sklejki fantazyjny kształt ,przykleiłam do wieczka i dodałam nowy uchwyt .

Całość pomalowana kilka razy na biało ,na koniec jedną warstwą w kolorze waniliowym i przetarte.

Na giełdzie trafiłam jeszcze na słoik z grubego szkła z sześcioma przegródkami na przyprawy , oraz sitko bez rączki . Może pamiętacie jak dostałam połamane noże , był wśród tego złomu mały widelczyk do owoców i właśnie teraz trzonek od niego ,przydał się do naprawienia sitka jeszcze mały dodatek w postaci wkręconego oczka na końcu trzonka , by można było odwiesić ...takie sklecone maleństwo .

I jeszcze przydasie kuchenne ( bo bogata w trafienia drobiazgowe giełda była ) miarka z grubego szkła i nóż do ziół , przedmioty przydatne ,tak więc nabyte bez wyrzutów sumienia .

Ostatnia kategoria , to znalezione ... czyli co można przynieść do domu ze spaceru po lesie ... na pewno wiele z jego naturalnych zasobów ,ja natomiast znalazłam dwie , pięknie nadgryzione zębem czasu i naturalnie spatynowane dechy. Prawdopodobnie części starych drzwi ... pochodzę jeszcze trochę i pewnie znajdę resztę ... he he .

Poza dokładnym wyszorowaniem ,nie trzeba było z nimi nic robić . Zamontowałam na nich świeczniki które powstały z resztek żyrandola , dopełniły całości tak jak by miało to wyglądać od zawsze .

Ostatnio w jadalni mam jeszcze jedną rzecz , którą można zakwalifikować pod hasło ,, co ludzie z domu wyrzucają" a ja ze zdziwienia wyjść nie mogę . Właściwie po co się dziwić, lepiej się cieszyć , że w second handzie trafi się w stercie materiałów na wagę taki obrus z haftem richelieu ... a radochę mam okrutną.

I to na tyle drobnicy miszmaszowej , na koniec kilka migawek ogródkowych , nie za dużo by nie zanudzić , na dowód że w nim działam ,a w ostatnim czasie suszy , najczęściej biegam przestawiając spryskiwacz ,by do reszty trawa nie uschła. Na moje szczęście wczoraj przetoczyła się nad nami burza z ulewnymi deszczami i na jakiś czas wizja pustyni za oknem odpłynęła .

Pozdrawiam serdecznie i do miłego!

Zegar z przyległościami .

2011-05-16T11:35:00.002+02:00

Zagospodarowałam w końcu ścianę przy kominku , zanim stanęła w tym miejscu atrapa , ściana straszyła ,,golizną" . Wszystko przez to ,że przebiega przy niej trasa przelotowa między kuchnią a dużym pokojem i cokolwiek próbowałam tu ustawić ,stanowiło przeszkodę utrudniająca swobodne przemieszczanie. O atrapę kominka jak dotąd nikt się nie potknął ,tak więc mogłam dokończyć dekorowanie ściany , spokojna ,że pozostanie już tak na stałe .

Nie wiem jak Wam ,ale mi ,zawsze podobały się ogromne wiszące zegary na które natrafiałam w necie albo w sklepach , za to ich ceny , nieszczególnie przypadały mi do gustu . Jak zwykle pomocna okazała się klamociarnia , gdzie jakiś czas temu trafiłam na...

dużą okrągłą ramę za 15 zł. ! Do zdjęcia załapały się plastikowe ramki ,ale o nich będzie w dalszej części postu , na razie przedstawię swoje kombinacje alpejskie jak powstawał zegar.

Na początek oczywiście zbiórka materiałów potrzebnych do jego produkcji . Do klamociarni wpadam często ,jak do sklepu z częściami zamiennymi ,tak też było z tym plastikowym zegarem ( 5 zł. ) z którego wymontowałam mechanizm a i plusem były duże wskazówki . Reszta to domowe znaleziska , stara cienka deska , była wcześniej zamontowana jako plecy przy ramie lustra , jak dla mnie za ładna , by była tam schowana więc zastąpiłam ją czymś innym ,kolejne to deski barlineckie , tych zostało mi sporo po zdemontowaniu boazerii w trakcie remontów.

Rama oczyszczona , ze sklejonych paneli wycięłam okrąg na cyferblat a ze starej płyciny okrągły środek zegara , wszystko przetarte szlifierką .

Rama i środek pomalowane za pomocą gąbki rozcieńczoną brązową farbą akrylową wodną (kolor kominka, mieszałam samodzielnie, jest o tym TUTAJ ) po wyschnięciu druga warstwa farby waniliowa, nanoszona tą samą metodą , na koniec przetarte drobnym papierem ściernym (150 )

Okrąg z paneli na cyferblat, pomalowany ciemnobrązową ,następnie po wyschnięciu w miejscach gdzie chciałam uzyskać efekt łuszczącej się farby posmarowałam świecą woskową , na to trzy warstwy waniliowej naniesione wałkiem , a na koniec przecierka .

Odręcznie namalowane cyfry ,po wyschnięciu przetarte .

Jeszcze tylko wskazówki ... chciałam trochę bardziej ozdobne ! Wskazówki musiały być nadal cienkie i lekkie by mechanizm mógł je uciągnąć. Wykorzystałam do tego grubą folię , która jest w opakowaniach np. zabawek , zmatowiona papierem ściernym dla lepszej przyczepności farby ,pomalowana kilkakrotnie i jest baza na wskazówki . Wystarczyło wyciąć pożądany kształt i przykleić klejem np. Kropelką do starych wskazówek . Pomimo lekkości foli ,ciężar wskazówek jest jednak większy i lepiej zastosować mechanizm zegarowy na większe baterie ,np. R 14.

DZIAŁA !

Krótko przed przeprowadzką do wyremontowanego domu ,zakupiłam prawie ,że hurtową ilość plastikowych prostych ramek , tak by na szybko zagospodarować ściany. Jednak od dłuższego czasu ,kiedy udało mi się kupić na starociach coś ładniejszego , sukcesywnie wymieniałam je na drewniane . Uzbierało się tego , pozbyć się jednak trochę szkoda , zresztą same wiecie ...wystarczy pomalować by poprawić ich wygląd .

Plastik zmatowiony papierem ściernym , pomalowałam kilka razy na brązowo , akrylowo wodną do drewna i metalu , po wyschnięciu pomalowane za pomocą gąbki , rozcieńczoną waniliową i przetarte.

Wydrukowałam grafiki i naprodukowałam się trochę passe-partout które dla odmiany umieściła na szkle . Jak je zrobić samodzielnie pisałam TUTAJ . Jednak te zrobiłam troszeczkę inaczej , zasada ta sama ,karton oklejony taśmą dwustronnie klejącą na nią przykleiłam cieniutki len , którego brzegi podkleiłam po spód kartonu.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Pokój 18-latka .

2011-05-05T12:02:00.001+02:00

Coś innego niż dotychczas , trochę oddechu od przecierek i tym podobnych na blogu się przyda , powiew świeżości , czyli pokój 18-latka. Wspominałam kiedyś ,że mam fajnych sąsiadów , żyjemy sobie w pełnej symbiozie , pomagając wzajemnie w różnych sytuacjach . Ostatnio, z czego się bardzo cieszę , mogłam odwdzięczyć się za pomoc dorzucając swoje trzy grosze do wystroju wyremontowanego właśnie pokoju ich syna. Zaczęło się od tego ,że moja droga sąsiadeczka poprosiła o radę w doborze kolorów farb na ściany . Prawda jest taka ,że do takich dekoratorskich przedsięwzięć wcale mnie nie trzeba zapraszać , prędzej czy później sama bym się pewnie wprosiła. Po prostu lubię remonty i zmiany z nimi związane. Przy okazji dobrałyśmy jeszcze jeden kolor ,popiel na pasy imitujące szosę . Pomysł widziałam kiedyś w Dekoratorni , z tym ,że tam pomysł potraktowany był bardziej dosłownie tu kolorystyka miała być stonowana , by nie przytłoczyć małego pokoju. Ale przede wszystkim chodziło o zabezpieczenie ściany przy kanapie w miejscu gdzie właściciel pokoju opiera plecy czytając . Pomysł na znak STOPU nasunął się samoczynnie , po namalowaniu w narożniku pokoju pasów imitujących autostradę . Kolorystyka potraktowana niezbyt dosłownie , rudy i beż , tak by w użytkowaniu nie uległo zbyt szybko ewentualnym zabrudzeniom. Obawiałam się trochę jak mi wyjdą aplikacje liter by przede wszystkim oparcie było trwałe i oczywiście estetycznie wykonane. Wyszło świetnie , dlatego z tego samozadowolenia ...

pociągnęłam temat znaków drogowych i uszyłam poszewki na poduszki . PARKING , ZAKAZ WJAZDU , TEREN PRYWATNY. Materiału trochę zostało , może jeszcze jakieś ograniczenie prędkości he he ... ale pomysł na kolejny znak pozostawiam już właścicielowi pokoju , mam nadzieję ,że po powrocie z wojaży zaakceptuje znaki i spodoba mu się oparcie. W sumie ... najważniejsze by było wygodnie !

Nie byłabym sobą gdybym nie zaproponowała czegoś z klamociarni , szczęśliwym zbiegiem okoliczności stała tam od dłuższego czasu ogromna mapa służąca do zaznaczania przelotów tras helikopterów ADAC ... niemiecka pomoc drogowa czyli nadal w temacie drogi , fart! Na dodatek bonus w postaci miniaturki helikoptera.

Sąsiad zrobił nowe obramowanie z ćwierćwałków , wygląda teraz świetnie , mapa jest laminowana więc może służyć za tablicę na karteczki samoprzylepne.

I jak to bywa po sąsiedzku ,odległość mała , zaraziłam ich ... nieszkodliwy wirus ... polowań na klamociarskie okazje i odnawianie staroci. Zdolne bestie tak więc z dumą zaprezentuję jedną z ich prac. Krzesło zostało oczyszczone i dostało nową tapicerkę . Piękne jest !!! Ze swojej strony do kącika biurkowego dorzuciłam od siebie lampę , stała u mnie zapomniana , jeszcze z czasów poprzedniego mieszkania , urządzonego zupełnie w innych klimatach niż teraz . Zmieniłam jej tylko kolor drewnianej części podstawy tak by pasowała do reszty mebli , świetnie wpasowała się w męski klimat pokoju. Wyszukałam jeszcze w mężowskich zasobach stary reflektor od Garbusa oczywiście za przyzwoleniem z jego strony. Zainstalowany na drewnianej podstawie może być świetną dopełniająca dekoracją , a może będzie z niego lampa ? Zobaczymy który pomysł sąsiad wykorzysta ?Projekt w trakcie realizacji.

Etapy powstawania znaku-oparcia .

Aplikacje liter musiałam ,,zamontować" na mur-beton tak by w czasie użytkowania nic ich nie ruszyło . Kolejny raz przydał się Varnish Gloss usztywniający materiał , którym pomalowałam spodnią stronę liter po wyschnięciu i przeprasowaniu materiał tnie się idealnie jak karton , nie strzępi się ,co idealnie ułatwiło mi ich obrębienie na maszynie .

Obrębione litery ,przykleiłam za pomocą taśmy do podklejania materiału i ponownie przyszyłam zygzakiem do rudego materiału ... tak , trzyma się na mur-beton!

Grubsza sklejka tapicerowana jasnym materiałem , która będzie przymocowana śrubami do ściany , druga sklejka mniejsza i cieńsza na której zamocowana jest gąbka na to materiał z aplikacjami. Na koniec zamocowane za pomocą takera rzepy . Po zamontowaniu większej sklejki do ściany wystarczy przymocować znak , rzepy świetnie utrzymują całość.

Dobry sposób na wygodne oparcie , można tworzyć dowolne kształty i formy, gładkie ,wzorzyste ,pikowane ... do wyboru ,do koloru.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego!

Słonecznych i Radosnych Świąt Życzę !!!

2011-04-22T19:05:00.001+02:00

Plan na dzisiaj wyrobiony , właśnie pasztet zrobił wypad z piekarnika ,mogę zatem na spokojnie pokicać po blogach ze świątecznymi życzeniami ale póki co wypada Wszystkim zerkającym do Jagodowego Zagajnika złożyć życzenia.
Kochani !!! Spokojnych !!! Radosnych !!! Zdrowych !!!
Niech Wam będzie Wiosennie ,Słonecznie i Świątecznie !!!
Miłego świętowania w rodzinnym gronie !!!
Wesołego Alleluja !!!

W domu zagościło kilka wiosenno-świątecznych dekoracji ,zapodam zatem mały-foto-misz-masz .

Kwitnące mirabelki zawsze kojarzą mi się z bezą , lubię ,więc też zaliczę do tegorocznych świątecznych dekoracji ... ogrodowych.

Serdeczności Wszystkim ślę i do miłego !!!

Witrynka .

2011-04-18T11:23:00.002+02:00

Mało mnie w blogowym świecie ostatnio , wiosna wygoniła mnie w plener , i jak tylko pogoda dopisuje tyram w ogrodzie . Widocznie zbudowana jestem z solarów , niech tylko słońce pojawi się na dłużej dostaję takiego spida , że trudno mi wyhamować . Jest tylko jeden problem , jak kończę , ręce wloką się za mną . A i tak mam wrażenie ,że nie wyrabiam z planem ,pewnie dlatego , że zamiast się go trzymać i dokończyć ten mój szał porządkowy , robię STOP ....i zaczynam znowu coś przerabiać . Obowiązki obowiązkami ,ale przyjemność też musi być i właśnie w ramach uprzyjemnienia sobie życia popracowałam trochę nad witrynką . Ale póki co ,chciałam podziękować Wam za tak wiele miłych komentarzy pod poprzednim postem . W życiu nie spodziewałam się ,że moja pralnia wzbudzi takie zainteresowanie . Jednak okazała się prawdziwym Kopciuszkiem i już widzę ,że długo jej nic nie przebije . Jeszcze raz bardzo dziękuję za wszystkie Wasze miłe słowa !

Witrynka zakupiona jak zwykle w mojej ulubionej klamociarni , właściwie nawet do niej nie trafiła , wyrwałam ją przy rozładunku nowej dostawy. Trochę w opłakanym stanie , drzwiczki rozwalone , wyszczerbione zwieńczenie , poza tym nic takiego czego nie dałoby się naprawić . Po sklejeniu i uzupełnieniu ubytków , wyszlifowałam do surowego drewna i tak mi się spodobała ....

że postanowiłam nie zamalowywać przetartego drewna , jedynie wtarłam za pomocą gąbki rozcieńczoną akrylową farbę w kolorze waniliowym , po wyschnięciu przetarta jeszcze raz dla wygładzenia a na koniec warstwa kremu woskowego dla lepszego zabezpieczenia.

Wnętrze zabejcowałam w kolorze dębu rustykalnego , dorobiłam trzy drewniane półeczki zamiast dwóch jak w pierwotnej wersji . Stare nie nadawały się do ponownego wykorzystania , były z płyty pilśniowej z którą okleina dawno już wzięła rozwód.

Na dole witryny zamocowałam dodatkowo deseczkę na wieszaki , tych jak wiadomo nigdy dość na kuchenne przydasie.

W drzwiczkach zamontowałam siatkę hodowlaną .

Mąż jak zwykle skomentował , że się wcześniej zastanawiał ,po co tą ruinę do domu przywlokłam , nie dał by za nią 10 zł. .... no cóż... dałam 30 .... powinien się już przyzwyczaić by pochopnie nie wyciągać wniosków .

Tu kolejny mały przerywnik , zakupiłam ( wiadomo gdzie ) owalną mini tacę z haftem za szkłem w dnie . Tylko ,że była za MINI , znalazłam w swoich zasobach większą owalną ramkę ,dorobiłam ze sklejki dno i zamocowałam z poprzedniej uchwyty. Ta robi teraz za tackę a tamtą wykorzystam do zdjęć.

Ostatnio też miałam udane zakupy second handowe , batystowe zasłonki w kolorze kości słoniowej. Trochę za krótkie jak na moje okna ale ,że trafiły się cztery sztuki mogłam trochę posztukować robiąc wstawki z taśmy z haftem na tiulu , co dało bardzo ładny , delikatny efekt.

W kuchni zrobiło się od razu jaśniej .

Ale nic nie przebije tego znaleziska , CUDNA narzuta jaką wygrzebałam w stercie materiałów na wagę . W idealnym stanie ,bielusieńka , IDEALNA wielkość na nasze łóżko w rozmiarze XXL ! Zobaczyłam ...przygarnęłam do łona ...i tak mi już zostało...he he.

Zostało mi jeszcze kilka rzeczy do zrobienia przed świętami , jak tylko się wyrobię z przyjemnością na spokojnie odwiedzę Wasze blogi .... się już stęskniłam . Tak dawno nie siedziałam przy komputerze ,że boję się wejść na swoją pocztę , obiecuję , nadrobię zaległości i odpiszę !

Na szybko powstał nowy baner z kwiatkami klonu w roli głównej, bardzo lubię ich soczystą zieleń i polecam do wykorzystania w świątecznych dekoracjach.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Utknęłam w pralni !

2011-03-29T08:00:00.002+02:00

Poczułam w końcu wiosnę ,a objawiło się to pędem do porządków. Zaczęłam od pralni ,składowiska środków czystości i niestety utknęłam na dobre . Pomieszczenie szumnie zwane pralnią było przeze mnie haniebnie zaniedbane , od początku palcem nie tknęłam by jakoś udomowić to pomieszczenie a wszystko przez rury. Stąd właśnie rozchodzi się po domu , woda i ogrzewanie , dlatego na każdej ścianie jest rur w różnych rozmiarach skolko ugodno ! Nie dość ,że rury to jeszcze piec olejowy , bojler , zlewozmywak ,pralka ,suszarka .... i jak tu człowieku połączyć wszystko w przytulne wnętrze! Nieraz przeglądałam w necie z zazdrością w oku pięknie urządzone pralnie ,po czym schodziłam do mojego przybytku czystości i smętnie mu się przyglądałam ... nooooo nie da sięęęęę ! Do czasu . Zaczęło się niewinnie , od zdjęcia zasłon do prania ,po czym stwierdziłam że materiału jest jak dla mnie o wiele za dużo , jak na tak małe okno. Jedną podzieliłam i uszyłam dwie , z drugiej powstała zasłona na prosty regał który straszył swoją zawartością , żebym nie wiem jak układała na półkach i tak wyglądało to niezbyt atrakcyjnie . Ale ..... zaczęło się robić przyjemnie . Jak tak ,to czemu by nie poszerzyć funkcji pralni o kąt do szycie . Z warsztatu przyciągnęłam stół ,który kiedyś odratowałam przed zakończeniem żywota w ognisku .Na stole stanęła maszyna do szycia , zasiadłam przy niej ... hmm , stare okno trzeba by było czymś zasłonić . Znalazłam kawałki muślinu ,uszyłam i ... jak zwykle zaczęłam szukać ....znalazłam kawał miedzianej rurki , pozostałość poremontowa , nada się do zawieszenia zazdrostki. Miło coraz bardziej . Zaczęłam się rozkręcać i znosić różności do dalszego uprzyjemnienia wyglądu już PRALNIO -SZWALNI.

Kąt do szycia jak się patrzy, przedtem maszyna stała w warsztacie , a tam najczęściej pyliło się niemiłosiernie przy szlifowaniu. Zanim posprzątałam pylicę przygotowując się do szycia ,to najczęściej chęć siadania przy maszynie bezpowrotnie mijała , teraz takiej wymówki mi zabraknie(?) W międzyczasie zamaskowałam deskami rury biegnące pod sufitem ,a te których nie dało się zasłonić pomalowałam by ujednolicić kolorystycznie.

Zrobiłam sobie poduszkę na igły i szpilki ... dobrze widzicie... drewniana popielnica !

Kupiłam ją kiedyś w klamociarni ze względu na toczoną nogę , nawet nie przypuszczałam ,że zaistnieje jako poduszeczka na szpilki i to doskonale spisująca się w praktyce.

Jedyną rzeczą w jaką zainwestowałam jest półka ,oczywiście zakupiona w ulubionej klamociarni ,troszkę pozmieniałam ,wisi półką do ściany by można było zamontować wieszaki , dodatkowa deska jako półka i malowanie całości .Z rozbiegu oszlifowałam i pomalowałam ramę lustra ... pomyślałam ,że będzie pasować do tego kącika .

Pomalowałam karnisze , których elementy były chyba w czterech kolorach , wykorzystałam po prostu to co zostało z poprzedniego mieszkania. Ten akurat zamocowany do sufitu służy jako drążek na wieszaki.

Do tego momentu szło gładko , aż trafiłam na grzmota .. czyli bojler. Zdobić nie zdobi ,a wisieć musi ...ale właściwie dlaczego ma nie zdobić , a przy tym jednocześnie praktyczną funkcję spełniać ??? Uszyłam mu ubranko ,moja wersja nabojlerowego pele-mele .

Uszyte ze sztywnego lnu z ociepliną w środku ,przepikowane + tasiemki ,guziki ,obramowane jaśniejszym lnem z którego uszyłam też taśmy ,dzięki którym pele-mele zamocowane jest na grzmocie.

Nowe zastosowanie tablicy jako suszarki do pędzli i tak je tu czyszczę więc dlaczego nie mają mieć honorowego miejsca .

Jeszcze jedna strasząca swoją zawartością szafka dostała nowe zasłonowe drzwiczki .

I tak przesiedziałam tu kilka ostatnich dni ,starając się oswoić wnętrze . Zastanawiałam się nawet czy pokazywać to wszystko , przecież w porównaniu z pięknymi pralniami jakie napotkałam w necie, ta moja to wnętrzarski Kopciuszek , na dodatek wszystko z odzysku. Z drugiej jednak strony zadowolona jestem bardzo, nie było nic ,a dzięki kilku zabiegom zrobiło się ... tu musicie uwierzyć mi na słowo ...naprawdę przytulnie.

Mam taką swoją, małą, pachnącą świeżością pralnio-szwalnię , małe a cieszy .

Widoku pieca Wam oszczędzę ... a i tak go zasłoniłam pionowymi żaluzjami pozostałymi po poprzednich właścicielach ... no i jak tu coś wyrzucać !

Pozdrawiam serdecznie i do miłego!

Obrazki do łazienki i kilka drobiazgów.

2011-03-15T11:48:00.001+01:00

Wymieniłam w końcu tymczasowe wyklejanki w łazience na nadruki na płótnie , uzbierała się właśnie odpowiednia ilość upolowanych drewnianych ramek ,tak ,że czas było je czymś wypełnić . By nadruki się lepiej prezentowały zrobiłam z grubego płótna passe-partout , przydał się Varnish Gloss ,którym kiedyś zabezpieczałam nadruki a po jego zastosowaniu płótno staje się sztywne . Taki nowy patent na to by materiał się nie strzępił i można go było idealnie równo przyciąć . Na lewej stronie wyrysowałam okienko ,które następnie pomalowałam Varnish Gloss a po wyschnięciu wycięłam środek .

Wystarczy zamocować tak wycięte płótno na kartonie za pomocą taśmy dwustronnie klejącej i mamy proste w wykonaniu passe-partout .

Kształtne cztery gracje.

Ramki po przetarciu papierem ściernym przemalowałam tylko brązem , by ujednolicić kolorystycznie , za to przecierki ....

powstały na ścianie . Poprzednia wersja się opatrzyła ,zmiana mała , jednak wydaje mi się ,że lepiej to teraz wygląda .

Pewnie to pierwsze moje objawy wiosennych tęsknot , bo chodzę po domu i zmieniam co nieco , drobiazgi ... np. świecznik robi teraz za podstawę do doniczki .

Przy okazji mam pytanie , mój kilkuletni storczyk kwitł długo i obficie do czasu , aż pęd kwiatowy obumarł . Od tego momentu poszedł w zielone i wyrastają mu nowe liście. Czy jest szansa ,że wyrośnie nowy pęd kwiatowy ?????? Jeszcze jeden kwiatek , malutka gardenia dla której na szybko powstała taka szklarenka . Klosz , osłona świecy zakupiony ostatnio w klamociarni ,drewniana podstawa i pokrywa od słoika z kuchni.

Czekam jak zakwitnie i się będę zaciągać zapachem uwięzionym w kloszu.

Wiosenne tęsknoty objawiły się też produkcją wycinanych motylków ,wydrukowanych na papierze nutowym .

Tak naprawdę to snuję się jakoś mało zorganizowana , dobrze chociaż ,że udało mi się w końcu zrobić obiecany dawno w prezencie urodzinowym, komplet sztućców sałatkowych. Mam nadzieję , że obdarowana wybaczy mi tą obsuwę czasową.

Ostatni weekend za to był ruchliwy , Tusia miała urodzinowy babiniec z koleżankami i na szybko wypróbowałam przepis na ciasteczka . Rzeczywiście , przepis prosty i smaczny.

Ciasto robi się z :

1 kostki miękkiego masła ,

1 średni serek Danio ,

2,5 -3 szkl. mąki ,

1 cukier waniliowy .

Wystarczy połączyć składniki ( powstaje ciasto o konsystencji jak na kruche ciasteczka )włożyć na 1 godzinę do lodówki. Po rozwałkowaniu wycięłam kwadraty i powstały koperto-sakiewki z nadzieniem z plasterków jabłka ,posypanego cynamonem i brązowym cukrem. Piec na pergaminie ,15 min w 180 stopniach.

Udało mi się uwiecznić nawet przygotowania do imprezy ...jak nigdy wyrobiłyśmy się przed czasem.

Pozdrawiam wszystkich, tęsknie wyglądając tej prawdziwej ciepłej wiosny.

Do miłego , następnego ,ciekawe kiedy mi ten marazm przejdzie ..... ło Matko jak mi się nic nie chce!!!

Kominek ....

2011-02-28T15:43:00.001+01:00

No dobrze , nie kominek a atrapa, ale za to z dużymi aspiracjami by kominkiem być ! Co ja na to poradzę ,że marzył mi się od zawsze kominek , a wiadomo jak baba się uprze, to nie ma mocnych ! Zaczęło się od uszkodzonego blatu który został po ławie , z której powstała wcześniej konsola do jadalni. Korciło żeby go do czegoś wykorzystać ,pomysłów było kilka , jak go w końcu naprawiłam i oszlifowałam wizja kominka wyraźnie objawiła mi się w głowie. Pozbierałam po domu to co jeszcze można było by do niego wykorzystać ,wyrysowałam projekt i całość znalezisk zawiozłam do stolarza , tłumacząc mu bardzo dokładnie , co i jak ma być zrobione.

Kilka tygodni temu stolarz dzwoni ... zrobione .Tylko że trochę nie tak jak miało być ...deski w kolumnach miały być łączone pod kątem 45 , bardzo mi na tym zależało by nie było widać łączenia drewna , pierwsza skucha .Połączył pod kątem 90 , tak to ja też potrafię i nawet bym mu głowy nie zawracała robotą i sama ją odwaliła . Po drugie boki desek-kasetonów też miały być ścięte w całości pod kątem 45 , zrobił w połowie i w żadnym wypadku miał ich nie przyklejać , tak samo jak frezowanych ćwierćwałków, to miałam zrobić sama na innych wysokościach!!! Zdenerwowałam się okrutnie...ale że człowieka lubię ,nie raz uzyskałam od niego dobre rady , wyrażenia w kwiecistej formie swojej opinii powstrzymałam się siłą woli. Zresztą moja mina na widok obudowy mówiła sama za siebie , sam się domyślił że jest coś nie tak . Trudno ,stało się ,nie pozostało mi nic innego jak przyzwyczaić się do tego widoku. Przyzwyczajałam się kilka tygodni , trochę się odbraziłam na mebel , a w międzyczasie namieszałam kilka odcieni brązu potrzebnej do jego malowania. Kolor miał być ,nie za jasny ,nie za ciemny ,coś przybliżonego do koloru tapicerki na krzesłach. Na próbę pomalowałam podstawę od lampy z której zrobiłam świecznik.

Dla zainteresowanych kolorami które mi wyszły , kilka przydatnych informacji. Jak lubię Duluxa tak czekoladowy brąz tej firmy do uzyskania brązowo-pochodnych kolorów się nie nadaje , głównym pigmentem jest tu bordo które zawsze przebija inne barwniki. Za to brązowo-mahoniowa Dekoralu nadaje się doskonale , dzięki niej i farbie w kolorze waniliowym Śnieżki + czarny i beżowy pigment uzyskałam wiele pastelowych odcieni brązu. Oczywiście mowa tu o emaliach akrylowych wodnych do drewna i metalu.

Kolejno malowałam rozcieńczoną ciemnobrązową , waniliową złamaną odrobiną beżowego pigmentu ( dwie warstwy ) na to kilka warstw w kolorze docelowym ( trudnym do nazwania...) na koniec po wyschnięciu całość przetarta papierem ściernym.

W końcu przydały się drewniane dekory dawno kupione na Allegro, jak wiadomo takie nowo wykonane dekory są po wstępnej obróbce i jeszcze sporo się trzeba nad nimi nasiedzieć z papierem ściernym by dokładnie oszlifować wszelkie nierówności .

Przypomniała mi się wtedy wizyta u znajomego który odnawia stare fortepiany ,na toczonych nogach rzeźbienia wykonuje ręcznie a każdy detal jest idealnie potem oszlifowany , to dopiero jest żmudna robota . Też bym tak chciała naumieć się ....tylko czy miałabym tyle cierpliwości ??? Zdjęcie kiepskie , zrobione telefonem ale chciałam pokazać Wam co mogą zdziałać zdolne ręce.Kto ma ochotę zobaczyć jako ciekawostkę , jak wykonuje się płaskorzeźby mechanicznie odsyłam TUTAJ , ja akurat pasjami oglądam takie filmiki z pożądliwością w oku podziwiając maszyny które robią takie cuda.

Kominek stanął w jadalni , na szybko zaaranżowane otoczenie , lustro wisi chwilowo ,do czasu aż zrealizuję kolejny pomysł tak że nie zwracajcie na to uwagi.

Sklejona od nowa i naprawiona rama lustra , nowy-stary świecznik z lampy ,dodatkowo spatynowałam go jasną rozcieńczoną farbą .

Wreszcie przydała się osłona kominka ! To był taki trafieniowy rodzynek, który udało mi się kupić bardzo dawno temu na giełdzie za 5 zł. , lepiej chyba jak stoi na podłodze niż we wnęce (???) A że ,jak pisałam wcześniej , atrapa ma wysokie kominkowe aspiracje to i przydadzą się dla ozdoby szczypce do drewna wypatrzone równie dawno przez męża.

Przy okazji zamalowałam złotości na ramie lustra ...

wygląda teraz lepiej???

Dla zmęczonych , na koniec .....TADAM !!! PALI SIĘ !

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Słońcem malowane.

2011-02-14T17:21:00.001+01:00

Musiałam się z Wami podzielić tym ,co wyprawia ostatnio słońce w naszym domu. Pojawia się coraz częściej KU MOJEJ OGROMNEJ RADOŚCI i na dodatek zachody umila mi takimi obrazami....a może ....murale słoneczne będzie lepiej pasowało do tej formy artystycznej .

Pozdrawiam słonecznie i do miłego!

Koronki ujarzmione.

2011-02-10T15:36:00.000+01:00

Od dawna obiecywałam sobie ,zrobić porządek w koronkach i tasiemkach , plączących się namiętnie w koszyku. Dosyć dawno nawet zaczęłam zbierać odpowiednie pojemniki , w tym czasie w koszyku postępował chaos , plątanina w końcu osiągnęła apogeum , sporo czasu zajęło mi dojście do jakiego takiego ładu. Zebrałam się w sobie i w końcu ujarzmiłam koronkowe szaleństwo.Pojemnik na koronki wcześniej był witrynką na jakąś miniaturkową kolekcję i właśnie ta mnogość przegródek skłoniła mnie do jej zakupu. Wystarczyło oszlifować ,pomalować i zamiast szyby wstawić sklejkę na której ułożyłam ocieplinę a na nią płótno z wcześniej przygotowanym nadrukiem. Po raz pierwszy zrobiłam to, za pomocą papieru transferowego , denerwuje mnie tylko błyszcząca powierzchnia nadruku ,co prawda jest też w instrukcji opisana metoda by powierzchnia była matowa ,ale wtedy ,płótno zrobiło się chropowate.

Takiego porządku w koronkach ,to ja dawno nie widziałam i dlatego patrzę i patrzę ... i napatrzeć się nie mogę !

Wewnątrz również umieściłam płótno na ocieplinie ,ale to już bardziej z praktycznego punktu widzenia niż estetyki .... igły i szpilki też mi się gubią , mam nadzieję ,że teraz je upilnuję.

Tak wyglądały przed malowaniem , skrzynka na fiszki nie wymagała wiele pracy ,jedynie dorobiłam kilka brakujących przegródek.

Oszlifowane , pomalowane za pomocą gąbki ,rozcieńczoną brązową farbą akrylową ,po wyschnięciu kolejna warstwa rozcieńczonej kremowej ,na koniec przetarte papierem ściernym . Na warstwę brązowej ,można nałożyć krem woskowy a potem jasną farbę ,wtedy po przetarciu większość jasnej farby bardzo łatwo schodzi ,zostaje tylko w zagłębieniach czy szczelinach , widać to na skrzynce na fiszki . Druga metoda to pomalowanie brązowej warstwy lakierem bezbarwnym akrylowym , na nią jasna farba , ta przy przecieraniu nie schodzi tak łatwo i powierzchnia jest jaśniejsza . Metodą tą pomalowałam dla przykładu deseczki-przegródki , na zdjęciu pierwszym z prawej widać różnicę między tymi dwiema metodami malowania.

Dzbanek już kiedyś pokazywałam , na stałe stoi w łazience , od samego początku trwało polowanie na miskę do kompletu . Trafiła się , identyczny kolor ,ta sama ceramika , kształt OK . jedynie do proporcji można się przyczepić ... ale po namyśle ... za 4 zł. nie będę się czepiać.

Słabość do świeczników zaowocowała kolejnym nabytkiem ... już tak mam ,walczyć z tym nie będę.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego.

Kufer i skutki rzucania rękawicy.

2011-02-02T17:26:00.000+01:00

Są u mnie rzeczy które stoją bardzo długo, a ja w tym czasie ,,dojrzewam "do zabranie się za ich odnowienie . Są takie które jak tylko przywlokę do domu z miejsca biorę się do pracy . Tak było z kufrem ,chociaż może nie do końca bo w klamociarni pojawił się kilka miesięcy temu. Obejrzałam go wtedy , pomacałam , jednak stan w jakim był odstraszył mnie skutecznie , zawilgocony, powyginany, w kilku miejscach uszkodzony a i cena była jak dla mnie mało atrakcyjna . Stał sobie ...i kusił , co wizyta w sklepie to gdzieś tam przypadkowo ,wzrok zahaczał o niego. Ostatnio wylądował na jakiejś szafie , nie wytrzymałam zdjęłam i kolejny raz dokładnie mu się przyjrzałam. Okazało się ,że te kilka miesięcy leżakowania wyszło mu na dobre , wysechł, ,wrócił do formy i jak przystało na towar nie chodliwy cena spadła .

Od jakiegoś czasu szukałam pomysłu na stolik do Tuśkowego pokoju, będzie dwa w jednym , kufer będzie robił za ławę a i dodatkowe miejsce na przechowywanie jej skarbów to dodatkowy atut. Na zdjęciach poniżej uwieczniony stan w jakim się znajdował ,chociaż i tak wygląda o wiele lepiej niż w rzeczywistości. Takim sprintem się za niego wzięłam ,że zanim przypomniało mi się o zrobieniu zdjęć już zdążyłam częściowo oczyścić wieko , przynajmniej widać różnicę .

Po naprawieniu pęknięć i ubytków ,cały kufer oczyściłam za pomocą papieru ściernego, dzięki temu ,struktura płótna którym kufer jest oklejony pięknie się uwypukliła. Zaprezentuje się przy okazji środek do usuwania starych farb ,którego używam ,oczyściłam nim metalowe okucia .

Tu widać lepiej uszkodzenia i w jakim stopniu powierzchnia była zabrudzona ,uchwyty ze skóry do wymiany...zaczęłam główkować z czego je zrobić .

W second handzie zakupiłam dwa grube paski skórzane , skleiłam je klejem polimerowym ,by osiągnąć odpowiednią grubość oryginalnych uchwytów . Wycięłam za pomocą wyrzynarki włosowej odpowiedni kształt , wyszły naprawdę dobrze , w każdym bądź razie , nie rzuca się w oczy ,że są to dorobione nowe uchwyty.

Oczyszczone płótno pomalowałam kilkakrotnie bezbarwnym lakierem akrylowym ,dodałam jako naklejki wydruki na płótnie zabezpieczone werniksem, który nadał im sztywności . Więcej na ten temat można znaleźć TUTAJ. Nadruki nakleiłam za pomocą lakieru bezbarwnego , nie chciałam po prostu zniszczyć płótna na kufrze klejem , tym sposobem, zawsze mogę nadruki zerwać a miejsce po nich wyszlifować i śladu nie będzie. Został mi jeszcze do zrobienia środek , rozglądałam się za odpowiednią tapetą , ale te które mi się spodobały cenowo odstraszają. Rolka kosztuje dwa razy tyle co cały kufer, muszę dać na wstrzymanie i poczekać na okazję lub promocję.

Przy okazji popracowałam nad starą ramą z mapą świata , (dłuuuuugo stała !) tu wystarczyło tylko oczyścić ramę ,dodałam proste płócienne passe-partout .

Wszystko razem stworzy kącik czytelniczy w pokoju Tusi ... co mi przypomina ,że najwyższy czas zabrać się za modernizację jej pokoju!

Klaus rzuciła rękawicę ,zapraszając mnie do pokazania co w mojej bibliotece słychać . Nie wiem do jakich wniosków dojdziecie przeglądając moje książki ,bo panuje tu totalny misz-masz tematyczny. Czytam bo lubię ,przeczytam wszystko w myśl zasady ,że dobra książka sama się obroni ... dobrze napisana instrukcja obsługi elektronarzędzi np. wyrzynarki też może być zajmującą lekturą ... he he.

Znajdziecie tu sporo staroci , i tych zaczytanych , pisarzy popularnych i tych mniej i jeszcze tych zapomnianych .Książki do których wracam , ,,Motory " Zegadłowicza , ,,Grek Zorba" , ,,Hemingway Reporter " , ,, Egipcjanin Sinuhe" Mika Waltari , ,,Spóźnieni kochankowie " Whartona .

Historia miesza się z moimi książkami z dzieciństwa ( to już też historia )których większość weszła w posiadanie córki i zamieszkały w jej biblioteczce.

Nie wiem czy jest sens omawiać tytuły , każdy chyba znajdzie tu coś, co odpowiada jego gustom czytelniczym .

Są albumy , chciałabym więcej, zwłaszcza związanych z architekturą czy malarstwem ( niestety drogo ) kończy się zazwyczaj przeglądaniem w księgarni a zakupem książek dla córki ,bo to dobra inwestycja w jej rozwój .Znajdują się tu serie autorskie np. Jonathana Carrolla ...

czy Agathy Christie ,przyznaję się bez bicia lubię kryminały ...

lubię klasykę literatury...

i J. Chmielewską lubię ,jej poczucie humoru. To taka moja letnia lektura , i chyba już przyzwyczajenie .

A tu nałóg , pożywka dla oczu , ponad 10-cio letni zbiór Art & Decoration ,chociaż jeżeli temat mnie zaciekawi zawsze mogę wejść na ich stronę i włączyć tłumacza .

Tak jak kiedyś moja Mama zaraziła mnie książkowym bakcylem , tak i ja zrobiłam to mojemu dziecku od maleńkości podtykając jej książeczki , zaczęło się od ,,parawaników" a potem już poszło z górki. Teraz sama wybiera tytuły i pisarzy ,jestem jedynie strażą przyboczną i czasami doradcą . Oczywiście niejednokrotnie zarażam ją własnymi fascynacjami , tak stało się z zaciekawieniem jej osobą wszechstronnie uzdolnionego Leonarda da Vinci , którego od niepamiętnych czasów podziwiam.

,,Wynalazki Leonarda da Vinci " kupiłam jej jakiś czas temu ... jej, a może trochę sobie (?) Jedno na pewno nie podlega dyskusji ,że taki sposób przekazania chociaż małej dawki wiedzy ,okraszone rysunkami da Vinci i trójwymiarowymi ruchomymi modelami jego wynalazków potrafią zaciekawić dzieci . Wiecie o co chodzi ...ziarenko rzucone na odpowiedni grunt...przyszłość pokaże co z tego wyrośnie.

,, Powiedz mi co czytasz , a powiem Ci kim jesteś "... na pewno prawdą jest ,ale dla mnie najważniejsze jest to ,że ludzie jeszcze czytają i jeżeli są jakieś książki w domu to to już uznaję za plus. Książki które posiadam ,schodzą na drugi plan w chwili ,gdy pomyślę jakie chciałabym mieć! I w tej chwili muszę podziękować Klausowi , bo zdopingowałaś mnie zaproszeniem do zabawy ,by znaleźć tytuły od dawna chodzące mi po głowie . Pierwszy to ,,KRÓL SZCZURÓW " Jamesa Clavella , czytałam chyba 20 lat temu ale wspomnienie dobrej lektury zostało do dziś , chcę to odświeżyć. Drugi to ,,Pani de Maintenon . Nie koronowana Królowa Francji " posiadałam kiedyś dawno temu książkę , pożyczyłam i zaginęła bez wieści ,( zresztą nie ona jedna ), chcę ją przeczytać jeszcze raz , ciekawe czasy ,ludzie i obyczaje ( Wersal ,czasy Ludwika XIV ).Wystarczyło kilka minut w necie i znalazłam antykwariat który posiadał te dwie pozycje , teraz czekam na przesyłkę! Dzięki Klaus.

Dawno temu kuzynka obiecała mi listę hiszpańskich pisarzy godnych polecenia, Bogna czekam !!!Zapomniałaś !!! Chętnie się za nich w końcu wezmę !

I jeszcze ,,W zgodzie ze sobą " Ewy Woydyłło , chcecie dowiedzieć się więcej linki pod tytułem i nazwiskiem . Jak na razie byłoby na tyle .

Kim ja jestem?

Pozdrawiam wszystkich serdecznie i do miłego.

Tapicerowanie fotela .

2011-01-27T13:10:00.003+01:00

Post techniczny ,czyli moje zmagania z tapicerowaniem fotela . Znalazło się kilka osób które zainteresował temat ,dlatego tak jak obiecałam ,przedstawiam dokumentację i tak jak przy krześle ostrzegam że tapicer ze mnie amator ,możliwe że błędy w sztuce popełniłam jakoweś .
Przepraszam za jakość zdjęć , robiłam je nieraz w biegu , na szybko ,co by mi wena do dalszej pracy nie uciekła .

Pierwszy krok ,zamontowanie pasów na siedzisku, w oryginale nie było ich aż tylu , kilka dodatkowych ,dodałam tak dla pewności od siebie.Po czym praca stanęła , bo się wystraszyłam czy dam radę ! Jak w końcu się odważyłam to zapomniałam zrobić zdjęć co znajduje się pod materiałem siedziska . W związku z tym musi wystarczyć opis. Na pasach cienka pianka ( 1 cm gr. ) a z przodu gruba , bardzo twarda pianka, cięta po skosie sięgająca tylko do słupków podłokietników (wykorzystałam oryginał) , na nią kilka pasów ociepliny by złagodzić skos.

Według starej tapicerki wycięłam kształt siedziska i pas , zszyte razem ...tego się trochę bałam czy wyjdzie ... na początek zszywki po bokach , naciągając materiał i dopasowując dokładnie narożniki.

Następnie front , zaczynając od środka mocować materiał kierując się ku bokom.

Dla ułatwienia , zielone strzałki to kierunek mocowania zszywek w nich numerki kolejności wykonywanych czynności , niebieskie kierunek naciągania materiału . 1. -przyciąć i dopasować materiał wokół słupków podłokietników z jednej i drugiej strony. 2. przymocować materiał na bokach , na koniec tył .

Strzałki oznaczają pikowanie materiału do pasów siedziska . Tak było w oryginale , chodzi o to by zabezpieczyć twardą piankę i ocieplinę która jest pod spodem przed przesuwaniem . Zamontowałam nowe słupki w dolnej części ramy na bokach ...

i oparciu . Stare były poprzybijane gwoździami i popękane ,trzeba było wymienić na nowe.

Na wewnętrznej stronie boków zamontowałam pasy ,nie było tego wcześniej , dodałam je tak dla pewności ,że pianka która ma być tu zamontowana nie wciśnie się wgłąb ramy ...

zresztą po to też mocuje się do ramy materiał , mocować zszywkami jak najbliżej wewnętrznej krawędzi ramy ,by mieć miejsce na mocowanie docelowego materiału.

Na materiał pianka przymocowana zszywkami.

Tapicerowanie zaczęłam od narożnika i tak jak oznaczone , najpierw prosty bok, potem zaokrąglenie .

Dalej mocować według strzałek, na koniec przeciągnąć materiał (3.)pod zamontowanym wcześniej słupkiem na drugą stronę.

I tu popełniłam błąd , bo materiał nie mocuje się do słupka ...

tylko do ramy fotela . Tu akurat zdjęcie tyłu ,ale widać o co chodzi , w każdym bądź razie swój błąd naprawiłam .

Dorobiłam nowe słupki na oparcie ,stare popękały, zresztą nowe staranniej wykończyłam.

Do zamontowanych do ramy słupków przymocować pasy . Znowu dodałam ich trochę więcej niż było w oryginale .

Na pasy materiał...

na nim położone kilka warstw ociepliny . Zdejmując starą tapicerkę wyciągnęłam stąd kupę siana ,wolałam tego nie powtarzać , miało to służyć uwypukleniu oparcia , dzięki kilku warstwom ociepliny uzyskałam ten sam efekt.

Na to pianka ,5 cm. grubości ,przycięta do kształtu oparcia i zamocowana zszywkami u góry ramy.

Tapicerowanie oparcia zaczęłam od góry , od środka kierując się ku bokom .

Materiał przeciągnąć na drugą stronę ,między ramą fotela a słupkami na których mocowane były pasy.

Z tyłu u dołu zamocowałam prowizorycznie naciągnięty materiał oparcia .

Przeciągnięty na tył materiał ,mocować do ramy fotela ,kierując się ku dołowi , na zmianę, prawa- lewa strona po kawałku , pilnując by materiał na oparciu był równomiernie naciągnięty.

Na wycięcia materiału koło słupków przepisu nie mam ,trzeba to zrobić z wyczuciem . Docinałam materiał po małym kawałeczku , do skutku ,aż odpowiednio się ułożył. Na koniec naciągnięty materiał przymocować do dolnej części ramy.

W tym momencie, zaczął wyglądać obiecująco.

Tapicerowanie zewnętrznych powłok zaczęłam od pleców . Tu też należy najpierw zamocować materiał ,a na nim ocieplina która nadaje miękkości tapicerce.

Materiał na wewnętrzne powłoki powinien mieć zwartą strukturę ,która pod naporem nie darła by się przy zszywkach ,to takie moje spostrzeżenie . Cienkie płócienka się nie nadają . Do zdjęcia, na chwilę , przymocowałam zszywkami podwinięty materiał by pokazać w jakiej odległości go mocowałam ,czyli jak najbliżej wewnętrznej krawędzi ramy ,by było miejsce na mocowanie docelowego materiału .

Kolejność jak na zdjęciu , 1. -naciągnięty materiał zamocować po bokach ,2.-potem , zaczynając od środka kierować się ku bokom.

Następnie boki ,kierując się w dół , na koniec dół ramy zaczynając od środka kierując się ku bokom. Pamiętać .... zresztą przez cały czas ..... o naciąganiu materiału.

Zewnętrzne boki podobnie jak tył ,materiał , na to ocieplina.

Zamocowane jak najbliżej wewnętrznej krawędzi ramy.

Materiał docelowy zaczęłam mocować od górnego narożnika , 1.- najpierw wzdłuż prostego boku , 2.- potem górny zakręt ... naciągać materiał.

1.-Dojechać zszywkami do środkowego zakrętu , 2.- a następnie mocować bok.

1.- dokończyć bok , 2.- mocować górną część.

Na koniec dół ,zaczynając od środka , kierując się ku bokom. CAŁY CZAS PAMIĘTAĆ O NACIĄGANIU MATERIAŁU.

Tym razem do obcięcia nadmiaru materiału wykorzystałam nożyk . Radzę zaopatrzyć się w zapas ,tępią się szybko a muszą myć ostre, by materiał się się nie strzępił.

Poduszki niestety brakowało ,i musiałam stworzyć ją od podstaw. Na początek wycięłam szablon z kartonu.

Według niego wycięłam piankę .

A że miałam 5-cio cm. grubości , wycięłam dwa razy . Między te dwie warstwy pianki włożyłam kilka warstw dziwnej materii ...ścierkowej ...bo kojarzy mi się ,że czymś takim woźna w szkole podłogi myła...he he . Chodziło mi o uzyskanie efektu Push up , a ocieplina wydawała mi się do tego za delikatna .

Jak widać udało się , po zszyciu pianek wygląda to tak.

Na koniec, piankę obszyłam jeszcze ociepliną.

Szablon przydał się do wycięcia materiału na pokrowiec poduszki.

Do tematu podeszłam praktycznie i wszyłam zamki by można było go w każdej chwili zdjąć i wyprać. Zgapiłam patent z moich kanap ,zresztą jak i sposób na ...

wszycie wałeczka z materiału na rantach pokrowca. Naumiałam się ,więc wiedzą się podzielę . Dla łatwiejszego rozeznania ,co do czego się przyszywa , zrobiłam dwukolorowy model i proszę nie zwracać uwagi na krzywe ściegi ! Próbka powstała na szybko .

A teraz po kolei . Pasek materiału o szerokości około 4-5 cm. ( to ten jasny materiał ) w który ma być wszyty sznurek najpierw przyszywamy do górnej lub spodniej części pokrowca .

Następnie otulamy materiałem sznurek i zszywamy .

Od wewnętrznej strony pokrowca fastryga jest blisko zszycia materiałów.

Natomiast część która będzie widoczna ,to mniej więcej 3/4 utulającego sznurek materiału.

Wolałam wcześniej fastrygować , a potem szyć na maszynie . Miałam w ten sposób większą kontrolę nad wszywanym kształtem wałeczka.

Obciąć nadmiar materiału z paska i obrębić.

Następnie przyfastrygować materiał bocznego paska pokrowca , wzdłuż poprzedniego ściegu .

Zszyć maszynowo.

Tak to wygląda na prawej stronie.

Matulu , czy aby na pewno zrozumiale to wszystko opisałam !!!

Na koniec fotel wykończyłam taśmami maskującymi zszywki. Jak je szyłam i kleiłam , pisałam przy okazji tapicerowania krzeseł . Znajdziecie o tym TUTAJ .

Ufff...mam nadzieję ,że opisałam to dosyć zrozumiale , naprawdę się starałam ! Kurs jest na tyle obrazkowy ,że jak coś pokręciłam to się domyślicie ... liczę na to !

Pozdrawiam serdecznie i do miłego!

Złamał się nóż ...co robić? Nie wyrzucać!

2011-01-13T12:14:00.002+01:00

Tytuł trochę przewrotny , ale taki wypadek może się zdarzyć każdemu , prawda ? W moim przypadku wszystko zaczęło się od wizyty w sklepiku ze starociami , do którego często zaglądam , stamtąd pochodzą noże , którymi już kiedyś się chwaliłam. Jak już tam zawitam , pewne jest , że tak szybko nie wyjdę . Sklepik malutki ale za to na półkach , ścianach i w każdym kąciku poupychane wszelakie skarby , muszę to wszystko ogarnąć wzrokiem i pozachwycać się urodą niektórych przedmiotów. Do milczków nie należę , tak że w międzyczasie rozmowa z właścicielami kwitnie i schodzi na przeróżne tematy. Na przykład , jakimi narzędziami wspomagamy się przy oczyszczaniu mebli . Wyszło nam ,że używamy podobnych , a zwłaszcza bardzo przydatne okazują się noże ze złamanym ostrzem. Od słowa do słowa , właściciel pochwalił się ,że posiada sporo takiego nożowego złomu i jeżeli chcę , to mi sprezentuje .

Pewnie ,że chcę ! Obracałam właśnie w rękach drewniana łyżkę i widelec do sałatek z ozdobnymi srebrnymi trzonkami . A że zawsze bardzo podobał mi się taki komplet sałatkowy , pomysł na samodzielne wykonanie pojawił się w sekundzie .

Po pierwsze , należało odciąć resztę ostrza.

Potem zaczęłam główkować jak połączyć drewno z metalowym trzonkiem. Ideałem byłoby wywiercenie jednego otworu po środku. Niestety , w tym miejscu znajduje się trzpień ostrza z hartowanej stali. Próbowałam wiercić wiertłem tytanowym do metalu ale poległam . Muszę zgłębić temat ... a może posiadacie taką wiedzę , czym wiercić w hartowanej stali , w takim przypadku proszę o poradę . Póki co rozwiązałam problem wiercąc małe otwory po obwodzie trzpienia.

Po wywierceniu , jako znaczniki włożyłam w otwory cieniutkie gwoździki by zaznaczyć miejsca kolejnych otworów w drewnianym koraliku (?)

Użyłam go jako łącznika , między trzonkiem a drewnianą łyżką , (widelcem) , by powiększyć powierzchnię mocowania . Docelowo w otwory wbiłam grubsze gwoździe , docięte do odpowiedniej długości+ klej (wiadomo jaki )

Jak na razie koralik z trzonkiem trzyma się całkiem nieźle.

Na koniec jedna dwustronna śruba + klej , między koralik a drewnianą łyżkę . Śruby miałam z odzysku , wyszły mi już prawie wszystkie i właśnie muszę poszukać źródełka by zrobić zapas.

Testuję ... ciekawa jestem czy moje mocowania sprawdzą się w praktyce.

Komplet do zapodania sałatki jest , podam zatem do niego przepis na jedną z naszych ulubionych sałatek , z granatem i jamónem w roli głównej. Gwarantuję ,że jednak Was po niej nie rozerwie.

Sałatka z granatem i jamónem.

Pocięte na paski plasterki jamóna , podsmażyć na szybko na łyżeczce oleju , wystudzić .

Sałata

... rukola

... roszponka

... lodowa
zielony ogórek

czerwona cebula

owoc granatu

Skropić octem balsamicznym , oliwą doprawić do smaku solą i pieprzem.

Smacznego.

Przepisy traktuję raczej swobodnie, np. kiedyś zrobiłam ją z liśćmi szpinaku a jamóna zastąpiłam rodzimą szynką , dodałam avocado i też była pyszna. To co jest zawsze to granat i dobry ocet balsamiczny które tworzą główna nutę smakową . Jeszcze jedno, jak w dym lecę po rukolę i jamóna (najtaniej ) do Lidla.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego!

Lampa z żyrandola i przypadkowe odkrycie.

2011-01-05T16:21:00.002+01:00

Witajcie w 2011 !!!
Jeżeli cały rok będzie taki jak przełom 2010 / 2011 to czarno widzę swoją organizację w nowym roku. Post z życzeniami noworocznymi miałam zamieścić we właściwym do tego czasie, ale niestety zawsze coś innego do zrobienia wyskakiwało po drodze . Mam nadzieję ,że wybaczycie mi to opóźnienie ,widocznie tradycji musiało stać się zadość i będzie znowu hurtowo .
Po pierwsze ,bardzo dziękuję za wspaniałe życzenia świąteczne i noworoczne .
Po drugie , teraz moja kolej i dlatego Wszystkim zaglądającym do Jagodowego chciałabym złożyć życzenia na ten nowo nastały 2011 rok .
ZDROWIA ,SPOKOJU I DOBREGO NASTROJU.
OBY BYŁ DLA WSZYSTKICH DOBRY I ROZPIESZCZAŁ KAŻDYM DNIEM !
BY SPEŁNIŁY SIĘ NAJSKRYTSZE MARZENIA ,PRAGNIENIA I PLANY !
OPTYMIZMU ,MĄDROŚCI I WSZELKIEJ POMYŚLNOŚCI !
Dorzucę jeszcze moc uścisków ,a co!
Po trzecie , konkrety czyli to co zrobiłam , trzeba było się zabrać do roboty i spalić chociaż trochę kalorii nagromadzonych po świętach . Pomysł na lampę zalęgł mi się już dawno ,chyba ponad rok temu, kiedy wymieniałam żyrandol w jadalni na większy . Potrzebna mi była tylko odpowiednia drewniana podstawa do lampy na którą trafiłam w końcu trzy miesiące temu w mojej ulubionej klamociarni za 20 zł.

Podstawę oczyściłam do surowego drewna , za pomocą preparatu do usuwania starych powłok farb i lakierów .Nie wyobrażam sobie bez jego pomocy szlifowania drewna z tak grubej warstwy lakieru tylko za pomocą papieru ściernego . Preparat bardzo ułatwia zresztą czyszczenie trudno dostępnych miejsc jakie są w elementach toczonych lub rzeźbionych.

Wczoraj połączyłam wszystko w całość, a dzięki uprzejmości mojego nieocenionego sąsiada ,który ,że tak napiszę ,umiejętność łączenia kabelków ma w małym palcu , nastała się światłość! Dzięki sąsiedzie, ja się wolę nie tykać ,prąd mnie nie lubi i kopie ...a przecież nic mu nie zrobiłam.

Wieczorem dotarłam do domu z nowymi abażurkami i nie wytrzymałam by nie zrobić kilku zdjęć.

Mam nadzieję w przyszłości trafić na drewnianą kulę odpowiednich gabarytów, wtedy pomaluję ją w ten sam sposób co podstawę i umieszczę w miejsce mosiężnej.

Podstawę lampy po oczyszczeniu pomalowałam a właściwie wtarłam za pomocą gąbki rozcieńczoną brązową farbą akrylową do drewna , po wyschnięciu (tu eksperyment nastąpił )nasmarowałam kremem woskowym ,chodziło mi o to ,by kolejna warstwa białej rozcieńczonej farby nie wnikała zbytnio w drewno. Efekt zadowolił mnie w pełni bo po wtarciu gąbką białej farby odczekałam by wyschła ,przetarłam drobnym papierem ściernym ( najlepiej na miękkiej cienkiej gąbce) i jak do tej pory ta przecierka podoba mi się najbardziej. Niestety padły mi w trakcie malowania baterie w aparacie i nie uwieczniłam kolejności prac . Ale nic straconego, na pewno zrobię tym sposobem coś innego ...niedługo ...wtedy zadbam o zapas baterii.

Po czwarte, relacja z małej wycieczki i pewnego odkrycia.

Już w nowym roku wybraliśmy się nad Prosnę pospacerować i przewietrzyć szare komórki.

W przyszłości ...nieokreślonej ,na tym terenie ma powstać zalew .Takie plany zagospodarowania istnieją już od kilkudziesięciu lat , większość ziemi wykupiona i ta od rolników przez państwo i ta na działki rekreacyjne mające się znajdować kiedyś nad samą wodą. Pożyjemy , zobaczymy ,póki co można jeszcze przejść drogami suchą nogą albo tak jak moja druga połowa przemierzać je na rowerze . Dlatego kiedy nas już porządnie przymroziło ,Połowiec postanowił przewieźć nas i pokazać swoje trasy... niby ,że takie długie i tak daleko od domu , taki sportowiec z niego i dzielny taki ... jak lubi ,niech ćwiczy ku zdrowotności. Jechaliśmy po tym przyszłym dnie ... jechaliśmy podziwiając widoczki ... trochę pobłądziliśmy... przez co trafiliśmy na to !

Modrzewiowy dworek z XVIII wieku. Jak to dobrze nieraz pobłądzić , nie miałam pojęcia ,że tak blisko naszego domu znajduje się taki skarb. Podobno w Polsce zostało kilkanaście drewnianych dworów, ten niestety jest w stanie kompletnej ruiny i postępującego rozkładu ...boli !!!

Omiotłam tylko wzrokiem tabliczki ,,ZAKAZ WSTĘPU" , ,,OBIEKT MONITOROWANY " , ,,ZAKAZ ROBIENIA ZDJĘĆ " .... ? A ja i tak musiałam napaść oczy wszystkimi detalami architektonicznymi ,które ostatkiem sił trzymają się budynku.

Cudne prawda !

I ta rozwalająca się ławeczka zarośnięta bluszczem ...

Niestety nie ma w necie zbyt wielu informacji na temat dworku, najwięcej znalazłam TUTAJ , a korci mnie, by zgłębić temat . Chętnie wrócę tu, gdy zrobi się cieplej ,i może wtedy od okolicznych mieszkańców dowiem się czegoś więcej.

Wróciłam z wycieczki chora , ale po pierwsze z żalu ,że niszczeje coś tak wyjątkowego ,po drugie z zachwytu nad rzeźbieniami zdobiącymi dworek , a jeżeli można się uślinić oglądając takie rzeczy, to ja to wtedy zrobiłam. Jeszcze jedno wrażenie odniosłam ... jak bym nie wiadomo jaki skarb do domu przywiozła ... nie ,nie ... wszystko materialne zostało na miejscu, to chyba po prostu moje bogactwo odczuć jakie tam doznałam .

Dodaję zatem jeszcze jedno życzenie noworoczne , by udało się uratować dworek przed zniszczeniem !

Po piąte...

pozdrawiam Wszystkich serdecznie i do miłego!

Fotel !!!

2010-12-22T18:45:00.002+01:00

Wreszcie skończyłam mojego rupiecia! Dumna i blada jestem do rozpuku, bo od roku obchodziłam go jak zepsute jajko ,wątpiąc w swoje możliwości w przywróceniu go do życia. Zakupiony na giełdzie, na początku roku za rekordowo niską cenę ,chociaż stan w jakim był w pełni ją usprawiedliwiał. Lustro było w pakiecie , po prostu dałam pole do popisu mojej drugiej połówce w negocjacjach ceny, a że uwielbia transakcje wiązane dokoptował je , twierdząc ,że jeżeli kupuje kilka rzeczy, zawsze uda mu się więcej utargować (???) Jak zwał tak zwał , z czasem zaczęło mi się podobać i to bardzo , zostanie właśnie takie ... ta łuszcząca się farba nadaje mu przecież tyle uroku. Jedynie ramę muszę skleić ,co by lustro któregoś pięknego dnia nie wypadło.

Ramę fotela oszlifowałam do surowego drewna pozostawiająca w zagłębieniach trochę poprzedniego koloru bejcy , potem pomalowana rozcieńczoną beżową za pomocą gąbki . Po wyschnięciu jeszcze jedna warstwa rozcieńczonej białej , na koniec delikatne przecierki i krem woskujący.

Tapicerowanie szło nawet gładko ,jednak tworzenie od podstaw poduszki siedziska i szycie dla niej pokrowca okazało się dla mnie nie lada wyzwaniem. Między innymi dlatego tak długo to trwało , więcej , nad tym medytowałam ,niż robiłam.

Tak wyglądał tuż po zakupie ....nędza ... ale nędza z potencjałem . Obok stoi stoliczek ,też nędza tylko innego rodzaju , nawet nie wiem czemu ten mebel służył, w pilśniowym blacie miał kilka dziur ,widocznie coś miał jeszcze na nim zamontowane . Kupiłam go wyłącznie dla drewnianych nóżek, stał sobie spokojnie i chyba czekał na ten fotel , bo gabarytami idealnie nadawał się na podnóżek do niego .

Po zdjęciu starej tapicerki fotel wziął się i rozpadł ..... ha ha ha ... przynajmniej łatwiej było go oszlifować.

Na nowo sklejony w towarzystwie stolika przygotowanego do tapicerowania.

Dzisiaj króciutko ,tylko kilka migawek z tapicerowania , jeżeli będzie kilka osób zainteresowanych tapicerowaniem tego typu fotela ,zamieszczę post o tym ,bo profilaktycznie trochę zdjęć napstrykałam.

Komplecik z podnóżkiem , małe a cieszy!

Dzisiaj jest naprawdę w telegraficznym skrócie , przez ten fotel miałam straszne tyły w przygotowaniach świątecznych , od poniedziałku latam jak za przeproszeniem kot z pęcherzem , powolutku opanowuję sytuację . Wczoraj z Tusią ubrałyśmy choinkę, bo moje słoneczko od ponad tygodnia na domowym chorobowym ,ale jest już na szczęście lepiej . Jeszcze jedna wizyta kontrolna przed nami , miejmy nadzieję że już bez żadnych zaleceń leczniczych !

Dziękuję bardzo , ale to bardzo za pamięć i karteczki z życzeniami ,dziewczyny jesteście kochane! Aga , llooka ,Elle moc uścisków ślę ,bo kartek przez ten fotel niestety nie zrobiłam w tym roku.Paskuda ze mnie i w pierś się biję ,że się w końcu poprawię!

Cóż, pozostaje mi złożyć Wszystkim życzenia Świąteczne ....a jakie, to chyba każdy indywidualnie wie najlepiej czego sobie zażyczyć dlatego z całego serca życzę Wam ,by wszystkie marzenie , pragnienia i plany się spełniły !!!!

SPOKOJNYCH ,WESOŁYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA KOCHANI!!!!

I OCZYWIŚCIE MOC PREZENTÓW !!!!!!!!

Do miłego ,następnego .

Pozdrawiam serdecznie i lecę do kuchni nadrabiać zaległości w przygotowaniach!

Coś na kształt choinki .

2010-12-10T10:47:00.002+01:00

Zamarło mi trochę życie blogowe, a wszystko przez fotel ,moje kolejne tapicerskie wyzwanie . Mniej więcej jestem w połowie drogi do zakończenia pracy, ale jak tak dalej pójdzie to i tak nie wiem czy zdążę przed świętami . Podchodzę do niego jak diabeł do święconej wody , niby zaczyna już coś widać i pewność siebie ,że dam radę wzrasta ale i tak co chwilę robię przerwy i łapię się za cokolwiek innego żeby odreagować ! Przez to ,nie wiem po co ,zaczęłam kilka innych rzeczy ,leżą rozgrzebane , a mój warsztatowy chaos woła o pomstę do nieba !
Jednym z efektów przerw w tapicerowaniu i mojego miotania się po warsztacie, są takie niby choinki. Kartonowe stożki ,oklejone mchem i masą papierową ,wpadły mi w ręce przy okazji porządków , miałam je okleić dodatkowo mchem ,niestety zima mnie zaskoczyła ....?.... śnieg odciął mnie od zasobów leśnych , za to zyskały nową oprawę .Wykorzystałam stare zdobycze giełdowe , drewniane zwieńczenia tralek przy schodach i szklane zawieszki ,dla których kupiłam kiedyś, koszmarną plastikową podstawę od lampy .... wiecie jak to jest.... zakup ,, na pewno się przyda ...kiedyś ....do czegoś ...."
W drewnianych kulach zamocowany kawałek pręta zbrojeniowego....bo tak ładnie zardzewiał...na to stożki że szklanymi zawieszkami ..... może być ,przypomina to choinkę ? Sama już nie wiem ,czy przez ostatnie zmagania tapicerskie ,moje postrzeganie nie uległo zwichrowaniu.

Wczoraj przy kolejnej przerwie , zagoździkowałam pomarańcze .

,,Odpaliłam" też jemiołowe drzewko...

pachnie pomarańczowo-goździkowo....

pomalutku wkrada się do domu świąteczna atmosfera .

Zdjęcia w sztucznym świetle wyszły takie sobie , wszystko ma pomarańczowy odcień .... będzie do tego pasowała jeszcze jedna pomarańcza ... ta wschodząca co rano i budząca nas do życia. Jedyny plus wyrębu lasu , że mogę teraz przy ładnej pogodzie, oglądać taki widok.

Koniecznie muszę PODZIĘKOWAĆ WSZYSTKIM za tak liczne komentarze ,jakie zostawiacie pod każdym postem, tyle miłych i ciepłych słów ,to dla mnie ogromna zachęta do dalszego zmagania się z materią . Tylko dzięki Wam, miałam odwagę zabrać się za tapicerowanie fotela , będzie to w 50 % Wasza zasługa!!! Mam nadzieję ,że w następnym poście zaprezentuję efekty , trzymajcie za mnie kciuki!

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Od przybytku głowa nie boli.

2010-11-29T17:48:00.000+01:00

Pamiętacie może jak wierciłam w talerzach bo tak bardzo chciałam mieć w końcu piętrową paterę ? A wystarczyło trochę poczekać . Pierwsza trafiła się malutka , dostałam ją praktycznie w gratisie przy okazji innych zakupów , talerzyki z czerwonego szkła miała poobijane , zresztą nie o nie chodziło. Najważniejsze ,że można było ją rozkręcić i wykorzystać uchwyt. Ostatnio trafiłam na szklany niekompletny zestaw , głęboka misa + 4 małe talerzyki . Znowu powierciłam ,tym razem w szkle, było trochę trudniej ,jak doradził szklarz , należało wiercić na małych obrotach , wykonując wiertarką koła ,by brzeg wiertła powoli ,,drapał szkło " Udało mi się sztukę powtórzyć dwukrotnie ,skręcić w całość i mam taki komplecik : patera ,miska +2 talerzyki ( zapas ...jak by co...tfu ,tfu!)

A w samych szklanych naczyniach , spodobał mi się ozdobny brzeg .

Druga dla odmiany, to drewniany czteropiętrowy gigant , wykosztowałam się całe 10 zł. Oprócz tego ,że trzeba było ją wyszlifować do surowego drewna , zmieniłam też podstawę, dodając drewnianą głęboką miseczkę, która zamontowana jest teraz do góry nogami i ...

dodałam żeliwne elementy zwieńczając dzieło ,dawno ich nie było co ...?

Drewno pomalowałam rozcieńczoną brązową farbą akrylowo wodną do drewna i metalu za pomocą gąbki. Druga warstwa to bezbarwny lakier akrylowy , spełnia podobną funkcję co wosk , zabezpiecza brązową farbę przed nadmiernym ścieraniem . Ostatnia warstwa białej rozcieńczonej akrylowej wodnej nałożonej podobnie jak brąz , gąbką.

Po wyschnięciu ,przetarte mocno papierem ściernym tak by biała pozostała tylko w zagłębieniach . Bardzo lubię ten rodzaj przecierki , pięknie uwidacznia słoje drewna.

Elementy żeliwne natomiast, pomalowane brązowym HAMMERITEM ,lepiej pokrywa metal i odporniejszy na ścieranie. Reszta malowania jak przy drewnie . Do sklejenia w całość elementów żeliwnych i kawałka końcówki od karnisza zastosowałam oczywiście mój ulubiony MONTAGEFIX- PU ,dodatkowo jednak ,by mieć pewność ,że uchwyt któregoś pięknego dnia nie zostanie mi w ręce ,wywierciłam w żeliwie otwór na śrubę by solidnie połączyć z resztą w całość.

Dla zainteresowanych ... jak wyglądało przed ... i w trakcie prac.

Wiertło do szkła .

Patera przed przeróbkami

Zbieranina na uchwyt

Wiercenie w żeliwie.

Uchwyt zamontowany.

Całość wygląda jak choinka .

Oszlifowane .

Malowanie w toku .

Pozdrawiam i do miłego następnego !

A za oknem śniegu całe zaspy ,które tak dzielnie dzisiaj usypywałam !

Krzesła , drzwi ... a z rozpędu coś na stół.

2010-11-17T16:23:00.002+01:00

Krzesła...WRESZCIE JE SKOŃCZYŁAM!!!

Zakupione na Allegro na początku roku ( ma się to zacięcie do pracy ...he he ),cztery zrobiłam jeszcze przed Wielkanocą i ... jakoś zapał we mnie sklęsł, pozostałe pięć czekało na zmiłowanie do tej pory. Strasznie nie lubię powtarzalnych w nieskończoność czynności , cztery krzesła zrobić na raz to i tak wiele jak na moje możliwości . Na pewno, w zakończeniu prac pod hasłem ,,Akcja krzesła" bardzo pomogły drzwi, na które nie mogłam się doczekać by zagościły na stałe w jadalni. Jak tylko wyschły ,oczyściłam je dokładnie i zawiesiłam na ścianie ... O MATULU ,JAK ONE MI SIĘ PODOBAJĄ ! Po oczyszczeniu , ornament na klamkach uwidocznił się w całej swojej okazałości i cudowności !

Taki widok, był dla mnie ogromną zachętą do ukończenia prac nad krzesłami ,by jednak nie było nudno, urozmaiciłam sobie pracę ...

i dwa oparcia wytapicerowałam, by je trochę zróżnicować . Klucz to oczywiście oryginał , aż dziw ,że nie zaginął przez tyle lat.

Wracając do kupna krzeseł , wiecie jak to wygląda z licytowaniem na Allegro... ja się do tego nie nadaję , prawie zejście z tego świata zaliczyłam przez skok adrenaliny. Jeszcze w ostatnich momentach licytacji ,stary wyjadacz allegrowy, czyli mój mąż , stał mi za plecami umilając mi czas swoimi radami ! Pod koniec złowieszczo i z naciskiem szeptał ... poczekaj do ostatniej chwili ....poniżej minuty... poczekaj, poczekaj .... TERAZ !!!
Łatwo mówić ...w tym momencie z wrażenia, myszka mi z ręki wypadła , a moje biedne serce ( WIDZIAŁAM!) wyskoczyło mi z klatki piersiowej! Trzęsło mnie jeszcze przez 3 godziny! NIE NADAJĘ SIĘ do takich ekscesów , wolę już klamociarnię . Dobrze ,że przeżyłam i doczekałam przesyłki krzeseł. Z dziewięciu sztuk ,pochodzących z dwóch różnych kompletów praktycznie każde było w rozsypce , wymagało klejenia ,zresztą nie spodziewałam się żadnych rewelacji za tak niską cenę.

Zdjęć z tapicerowania narobiłam cokolwiek za dużo ,dlatego żeby nie zanudzać w tym poście, postanowiłam zrobić oddzielny wpis o ich odnawianiu , tylko dla zainteresowanych.

Za zasuszoną hortensją ukrywa się moja kolejna zdobycz , drewniana podstawa lampy za całe 6 zł.

Miało być jeszcze o rozpędzie ... ostatnie serwisowanie komputera przedłużyło się strasznie , nie mogłam zobaczyć co słychać w blogowym świecie (!!!!!), coś z tym nadprogramowym wolnym czasem trzeba było zrobić i tak z rozpędu uszyłam długi , pikowany bieżnik na stół .

Blat stołu jest woskowany ,z tego też powodu ,nieraz tworzą się od płynów przebarwienia ,które zresztą można łatwo usunąć ponownym woskowaniem . Jednak dla lepszej ochrony postanowiłam coś takiego wymodzić , i w końcu wykorzystałam materiały zdobyte w second handzie na ten cel. Bieżnik jest dwustronny z ociepliną w środku . Zostało trochę materiału , jak starczy mi zapału do szycia powstaną, jeszcze podkładki.

Pochwalić się koniecznie muszę wygranym Candy u Kasandry ! Serduszka i zawieszka ozdobiona kluczem do szczęścia wisi dumnie w kuchni na bojkowskiej ramie. Jeszcze raz pięknie dziękuję Kasiu za tak uroczą dekorację.

Pozdrawiam serdecznie i do miłego !

Poniżej dla zainteresowanych post o tapicerowaniu.